Yakup KAZDAL
@Captainyk
“POYRAZ BİR HİKÂYE” Kitabımın ilk bölümleri hikâyeler kısmında.Okuyup yıldızlayarak destek verebilir,yorum ve eleştirilerinizle yol gösterici olabilirsiniz.Vakit ayıran herkese teşekkürler.
#272384665
Cahit Zarifoğlu
Oğuz Atay
Fyodor Dostoyevski
Cahit Zarifoğlu
Oğuz Atay
Fyodor DostoyevskiŞu anda okuduğu kitap
Poyraz öylece baka kaldı…
Bir dilek hakkı olsaydı kadının zihnine girmesine izin verirdi.
Birkaç saniyeliğine…
Sadece birkaç nefeslik zaman için.
Kendini anlatmak değil, sadece kendini gösterebilmek için.
Anlatamadığı ne varsa oradaydı çünkü.
Kelimelere hiç sığmamış o kırık sızılar.
Her gece aynı rüyada bir daha ölen umutlar.
Yıllar içinde kuruyan ama hâlâ damarlarında gezinen o özlem…
Hepsi, zihninin kuytularında, usulca nefes alıp veriyordu.
Kadın, bir anlığına okuyabilseydi keşke zihnini.
Bir anlığına gözlerinin arkasında dursa.
Kalbinden geçenleri değil, hiç geçmeyenleri hissedebilseydi…
Anlardı…
Onca şiiri neden yazdığını.
Sustuklarının çığlıklarını.
Ve neden hâlâ orada, gözlerinin önünde öylece durduğunu.
Ama bunun mümkün olmadığını biliyordu…
Yine de içindeki faili malum çocuğun umuduna tutunmuştu.
İnsanın en büyük yanılgısıydı belki de;
bir gün birinin, hiçbir şey sormadan her şeyi anlayabileceğine inanmak…
Yakup KAZDAL
Yakup KAZDALReklam
Hangi kitabın satırlarındasın ki okumakla karşıma çıkmıyorsun ?
Kitaplığımdaki eksik olan kitap mısın yoksa ?
Belki de bir cümlede bekliyorsun hâlâ,sahifesi hiç açılmamış bir duygunun kenarında.
Yakup KAZDAL
Yakup KAZDAL
“RAĞMEN SEVMEK”Alıntı
Sevgi nedir?
“Dünyada bana sevgi kadar anlaşılmaz gelen hiçbir şey yoktur; ne insan, ne Şeytan ne de başka bir şey, çünkü sevgi her şeyden daha çok işler ruha. Yüreği böylesine kaplayan, böylesine bağlayan hiçbir şey yoktur.”
—
- Peki ya sana göre “sevgi” nedir ?
- Ben sevgiyi tek kelimeyle ifade ediyorum.
“Rağmen”
Neye inanıyorsanız inanın…
Hayatınıza birileri girer. Kimi acıtır, kimi gülümsetir. Kimi “iyi ki” olur, kimi sadece bir gölgeden ibaret kalır. Ama bilmeden de olsa, dokunurlar size.
Bazen bir sokakta çarpıştığınız insan, bazen yıllar önce bir masada söylediğiniz cümle, bazen de adını dahi hatırlamadığınız biri… Fark etmeden bir yön belirler.
Bugün olduğunuz kişi, belki de hiç tanımadığınız birinin aldığı bir kararın sonucudur.
Kader mi buna karar verir, yoksa ihtimallerin zinciri mi? Kimse tam olarak bilemez.
Ama bilinen tek bir şey vardır:
Hayat, sadece görünen ellerle değil, görünmeyen dokunuşlarla şekillenir.
—
O gün, orada da böyle bir şey yaşanıyordu, Poyraz’ın hayatına birileri dokunmuş, domino taşı etkisiyle kendisine kadar ulaşmıştı…
Ve o son taş, İsmet KARA’ydı.
Yakup KAZDAL
Yakup KAZDALReklam