Bu bitmek bilmeyen sokak hüzünlü bir yara gibiydi, dibinde de biz, bizler, bir uçtan bir uca savrulan, bir acıdan ötekine, asla göremediğimiz sonuna doğru... dünyanın tüm sokaklarının sonuna doğru.
Kurşun ağırlığında hissedilen tuhaf hava, ciğerlerimde sıcak bir nefesti ve insan anatomisini bilsem de, içimdeki nefesi, karanlık ve anlaşılmaz buluyordum.