Ceyda
@Ceydd_a
finansal güvence danışmanı
59 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ölçülü uzlaşımAlıntı
İnsan seçenekleri doğası gereği sınırlandırılmamışsa, bu tür tiksindirici
ve feci olguların varlığı açıklama ve çözüm için adeta
haykırır. Ama eğer bu acı durumun merkezinde insanın kendi
sınırları ve tutkuları bulunuyorsa, o zaman açıklama gerektiren
şey, onlardan kaçınmanın veya asgariye indirmenin yollarıdır.
Kısıtlanmamış vizyonda sosyal kötülükler inatçı, kalıcı nedenlere
dayanmaz, dolayısıyla yeterli ahlaki adanmışlıkla çözülememeleri
için bir neden yoktur. Diğer yandan kısıtlı vizyonda,
insan doğasındaki kötülükleri dizginleyen ya da düzelten düzenleme
veya stratejilerin kendileri de bu medenileştirici kurumların
yarattığı farklı sosyal bozukluklar biçiminde olan bedellere yol
açacaktır; dolayısıyla mümkün olan tek şey ölçülü bir uzlaşımdır.
Reklam
EvrimAlıntı
Evrim, Tanrı'nın
olmadığını ima eder, dolayısıyla evrim teorisine olan inanç ateizme yol açar; Tanrı'ya inanmadan ahlak veya anlam olamaz;
ahlak ve anlam olmadan sivil toplumun temeli olmaz; sivil toplum olmazsa vahşi hayvanlar gibi yaşamaya indirgeniriz.
Bu mantıksızlık 1991'de yeni-muhafazakar bir sosyal yorumcu olan lrving Kristol tarafından şöyle dile getirilmişti:
"İnsanlık durumuyla ilgili tartışılmaz bir gerçek varsa, o da üyelerinin anlamsız bir evrende anlamsız hayatlar sürdüğüne ikna edilmiş -hatta sadece bundan şüpheye düşmüş hiçbir
topluluğun hayatta kalamayacağıdır."
%21 (40/184 syf.)
Juliette – Sade’ın Manifestosu mu, Yoksa Hayal Gücünün İflası mı?Alıntı
Sade’ın ahlak eleştirisi zihin açıcıdır. Toplumun “ahlak” adı altında bireyi nasıl kıstırdığını, bastırılmış dürtülerin nasıl vahşete dönüştüğünü görmek için Sade’ı okumak meşrudur — hatta gereklidir. Bu felsefi zemin sağlamdır, düşündürücüdür ve savunulabilir.
Ama Juliette bir felsefe kitabı değil. Ve işte tam da burada Sade kendini ele verir.
Hikâye, aslında bir hikâye bile değildir. Juliette bir karakter olarak gelişmez; o, Sade’ın tezlerini taşıyan bir araçtır. Sayfa sayfa tekrarlanan şiddet ve müstehcenlik sahneleri, bir noktadan sonra felsefi argümanın önüne geçer ve metin kendi içinde tutarsızlaşır: Özgürlüğü savunan bir yazar, okuyucusunu aynı sahnenin sonsuz tekrarına mahkûm eder. Bu bir çelişkidir.
Sade, “ahlakın bastırılmışlık yarattığını” söyler — haklıdır. Ama ardından bu bastırılmışlığı kırmak için önerdiği şey, yalnızca farklı bir tiranlıktır: Güçlünün zayıfı ezdiği, acının erdem sayıldığı bir düzen. Juliette özgür değildir; o sadece ezilen değil, ezen olmuştur. Bu bir kurtuluş hikâyesi değil, rol değişimidir.
Tekrarın Tiranlığı
Anlatının en büyük yapısal sorunu monotonluktur. Sade’ın kalemi felsefi diyalogda keskinleşir; ancak kurgu inşasında neredeyse işlevsizdir. Her bölüm bir öncekinin şablonunu tekrar eder: yeni bir mekân, yeni isimler, aynı dinamik. Bu tekrar kasıtlı bir estetik tercih olarak savunulabilir mi? Belki. Ama savunulamayacak olan şu: Tekrar burada özgürleştirmez, uyuşturur. Okuyucu bir noktada şoka değil, sıkıntıya ulaşır. Sade’ın hedeflediği sarsıcı etki, kendi yarattığı tekrar döngüsünde boğulur.
Roman ilerledikçe değil, yineledikçe büyür. Ve bu yineleme, iddia ettiği özgürleştirici etkiyi tam tersine çevirir.
Juliette Bir Karakter Değil, Bir Tez
Juliette’i roman boyunca takip edersiniz ama onu hiç tanımazsınız. Onun korkuları
Reklam