Yazar:
Marquis de Sade
Çevirmen:
Münire Yılmaer
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
426
Basım Tarihi:
Ocak 2003
Yayınevi:
Chiviyazıları Yayınevi
ISBN:
2789786016211
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Böyle bir kitap neden var?
Çocuğa tecavüz kızına oğluna tecavüz babasını öldürüp can çeişirken tecavüz b.k yeme zorla b.k yedirme ağza s.çma zorla kızına tecavüz ettirme işkence cinayet cinayetten ereksiyon olma
Neymiş burjuvuya baş kaldırmışmış horostoyonloğa boş koldordo batılı yaparsa böyle oluyor tabi başkaldırıyo pedefoli olmuyor öğğğğğğğ neymiş herkes kaldıramazmış senin miden kaldırdı yani ağır gelebilirmiş sana gelmedi yani
Çılgın Sade1000Kitap
Söylendiğinde kulağa hoş gelen sözcükler vardır: Sevgi, saygı, hoşgörü ve erdem... Bu kelimelerin anlamlarında sabit bir “olumluluk" yatar. Kötülük, cinayet, ölüm, yok olma sözcüklerindeki olumsuzluk gibi... İşte Sade bu durumu tepetaklak hale getiriyor. Sıkça kullandığımız, hayata bakış açımızda çok önemli bir yere sahip olan bu değerlerin Sade'ın bakış açısından nasıl göründüğünü öğrenmek için okudum bu kitabı.
Peki neden öğrenmek istedim? Sıkça kullandığınız kelimeler veya değer verdiğiniz ögelerle ilgili aslında gerçekten ne hissettiğinizi merak ettiğiniz oldu mu? Sevdiğiniz bir kişiyi ya da herhangi bir şeyi neden sevdiğinizi düşündüğünüzde kendinizle ilgili rahatsız edici gerçeklerle karşılaştığınız oldu mu? Kendi inanç ve düşüncelerinizin temeline indiniz mi ya da düşüncelerinizin emanet gibi üstünüzde ağırlık oluşturduğunu, aslında size ait olmadığını fark ettiğiniz oldu mu? Ben tüm bunları yaşadım ve aykırı bir düşünüş, bambaşka bir bakış açısının varlığını hissetmek istedim ve yanlış ya da doğru mu yaptım buna şu an karar veremesem de, bunun için Sade okumaya karar verdim ve Sade beni çoğu zaman rahatsız etti, çünkü kendi değerlerimle ilgili ağzına geleni söyledi, tabi kendi gerekçelerini detaylı bir şekilde sunarak. Kimi zaman rahatlattı, hatta evet daha çok rahatlattı, kişiliğimi, özümü ön plana çıkarmamın önemini tamamen farklı konulardan ele aldığı için...
Baş kahramanımız, kitabın adından da anlaşılacağı üzere, Juliette... Bu karakter üzerinden, erdemsizliğin övgüsü yapılır. Juliette, tüm ahlaki kuralları reddeden, toplumun tüm değer ve düşünce yapısına aykırı, cinselliğini en uçlarda, cinsellik içgüdüsünün onu götürdüğü her hazzı ve isteği hiç korkmadan, çekinmeden, özgürce gerçekleştiren güzel bir kadın. Yani Sade, tüm düşünce ve değer sistemini
Puan vermedi·426 syf.·
2023 1. kitabı
Dönemine göre çok sert bir üslupla yazılmış Tanrı, ahlak, din, cennet, cehennem olgularını yerle bir etmiş, katılmadığım kısımlar az da olsa haklı bulduğum bölümleri çok fazla.
Bence okuyup sorgulamamız gerek fakat çok absürt ve sado-mazo bir anlatım var.
Kitaplarla kalın.
Juliette – Sade’ın Manifestosu mu, Yoksa Hayal Gücünün İflası mı?Alıntı
Sade’ın ahlak eleştirisi zihin açıcıdır. Toplumun “ahlak” adı altında bireyi nasıl kıstırdığını, bastırılmış dürtülerin nasıl vahşete dönüştüğünü görmek için Sade’ı okumak meşrudur — hatta gereklidir. Bu felsefi zemin sağlamdır, düşündürücüdür ve savunulabilir.
Ama Juliette bir felsefe kitabı değil. Ve işte tam da burada Sade kendini ele verir.
Hikâye, aslında bir hikâye bile değildir. Juliette bir karakter olarak gelişmez; o, Sade’ın tezlerini taşıyan bir araçtır. Sayfa sayfa tekrarlanan şiddet ve müstehcenlik sahneleri, bir noktadan sonra felsefi argümanın önüne geçer ve metin kendi içinde tutarsızlaşır: Özgürlüğü savunan bir yazar, okuyucusunu aynı sahnenin sonsuz tekrarına mahkûm eder. Bu bir çelişkidir.
Sade, “ahlakın bastırılmışlık yarattığını” söyler — haklıdır. Ama ardından bu bastırılmışlığı kırmak için önerdiği şey, yalnızca farklı bir tiranlıktır: Güçlünün zayıfı ezdiği, acının erdem sayıldığı bir düzen. Juliette özgür değildir; o sadece ezilen değil, ezen olmuştur. Bu bir kurtuluş hikâyesi değil, rol değişimidir.
Tekrarın Tiranlığı
Anlatının en büyük yapısal sorunu monotonluktur. Sade’ın kalemi felsefi diyalogda keskinleşir; ancak kurgu inşasında neredeyse işlevsizdir. Her bölüm bir öncekinin şablonunu tekrar eder: yeni bir mekân, yeni isimler, aynı dinamik. Bu tekrar kasıtlı bir estetik tercih olarak savunulabilir mi? Belki. Ama savunulamayacak olan şu: Tekrar burada özgürleştirmez, uyuşturur. Okuyucu bir noktada şoka değil, sıkıntıya ulaşır. Sade’ın hedeflediği sarsıcı etki, kendi yarattığı tekrar döngüsünde boğulur.
Roman ilerledikçe değil, yineledikçe büyür. Ve bu yineleme, iddia ettiği özgürleştirici etkiyi tam tersine çevirir.
Juliette Bir Karakter Değil, Bir Tez
Juliette’i roman boyunca takip edersiniz ama onu hiç tanımazsınız. Onun korkuları
Üzgünüm dostlar! Ayrıntılı bir inceleme yap(a)mayacağım. Eser yoğun biçimde korkunç cinsel ve cinayet ögeler içeriyor. Bu nedenle içeriği hakkında sadece felsefe yönüne bakarak birkaç söz sunmak istiyorum.
Kitabın ana karakteri Juliette ahlak kurallarını reddeden, kendi çıkarlarını merkeze koyan bir hayat kadınıdır. Savunduğu erdemsizliği ve yaptıkları iğrençliklerin yanında yaşadığı dönemin toplumsal sorunları ve ikiyüzlülüğü de eleştirir.
Yazar bu eserinde „özgür irade, Tanrı ve din karşıtlığı, güç ve otoriteye köle olmama“ gibi kavramları ele alır ve ahlaksızlığı över. İnsanın fıtratı kötüdür ve ahlaksızlık barındırır düşüncesiyle erdemsizliğin üst sınırlarıyla dans eder.
Okunması kolay olmayan bir kitaptır. Sadizm kavramının negatifliği ve sapıklığı bu eserde apaçık ortaya çıkıyor.
Ama kitabın düşünce ve felsefe yönüne bakılırsa, Sade’nin sorgulayıcı tespitleri öyle yabana atılacak cinsten değildir.
Juliette'i bitirmem yaklaşık 3 ay sürdü. 1000 sayfalık dehşet bir yapıt okudum. Herkesin okumasını tavsiye etmiyorum. Çünkü, tin sağlığınızı olumsuz bir şekilde etkileyebilir.
Buna rağmen "Juliette"i okumakta israrcıysanız, "Justine" eserinden başlamalısınız. Juliette, Justine'in devamı olarak yazılmış bir kitap.
Juliette, genel hatlarıyla erdemsizliği/ahlaksızlığı temsil eden başkarakterdir. Karşıtı olan "Justine" ise erdemi/ahlakı temsil etmektedir. Bkz. (Justine'in kısa incelemesi): #35580811
Hayatını idame ettirmeye çalışan Juliette; suçun, şehvetin, ahlaksızlığın, merhametsizliğin, soğuk rasyonelliğin etkisiyle illegal bir şekilde servetine servet katmış, amaca giden her türlü yolu mübah görmüştür. Machiavelli'nin metodları esas alındığı gibi, kitabın birçok yerinde ondan alıntı yapılmıştır.
Kitapta sürekli doğa kanunlarına vurgu yapılır, dinin antropomorfist tanrısı yerin dibine gömüldüğü gibi, her türlü hakareti yapmakta beis görülmez. Çünkü tanrı nosyonu, yaşamla ve doğayla çelişen ve hayal ürünü olmaktan öteye gidemeyen bir kavramdır. Kötülük karşısında pasiftir ve kullarının dualarına bile karşılık vermekten acizdir.
Herkesin kolaylıkla okuyabileceği bir kitap değil, sağlam psikolojiniz olması gerekiyor. Ben hiçbir şeyden etkilenmem diyen kişinin bile bu kitabı okurken zorlanacağını düşünüyorum. İçeriğinde yaşanan olayların yanında değerlendirilebilecek düşünce yapılarıda mevcut. Yasaklanmadan günümüze kadar gelebilmiş olması mucize.
kitabı bitiremedim, gerçekten bana çok ağır geldi. sade’in dolandırıcılar öykü kitabını beğenmiştim ama bu herkese hitap eden bir kitap değildi bence. 300. sayfadan sonra okumayı artık kaldıramadım maalesef :(
Puan vermedi
Üçte birini ancak okuyabildim.Gerçekten çok rahatsız edici,olabilecek en uç şeyleri yazmış yazar. Tahammülüm kalmadı ve devam edemedim. Kesinlikle okunmaması gereken bir kitap. Keşke zihnime bu kadar iğrenç ve insanlık dışı sahneleri doldurmasaydım diyorum...
8/10
2021 11. kitabı
Her ne kadar ağır ve iğrenç pornografik ögeleri göz önüne getirmemize neden olsa da Sadizmin isim babası De Sade, bizi karanlık felsefeye sokuyor. Belki de pornografiyi anlatmak istediklerinin arasında ilgi çekmek için sokuyor. Ve belki de bu sebeple bugün hala Marquis de Sade konuşuluyor. Bunları yapanlar bu dünyada gerçekten var. Marquis de Sade yaşananları yazıya dökecek kadar cesur, o dönemde dini karşısına alıp dalga geçebilecek kadar nüktedan bir kişiliğe sahipti bence. Evet kadınlarla arası iyiydi ve hapisten kaçınca hemen kadınlara koşardı. Bu hayat ve politikaya dine nefreti onu karanlık felsefenin derinliğine itti ve anlattıkları onu Sadizmin isim babası yaptı. Midenin kaldırması zor da olsa derin ve karanlık felsefeye ilgi duyan herkes okumalıdır
Bir filozof olarak önüne koyduğu başlıca hedef insanları, bir sürünün parçaları haline getiren, uyuşturan, güdükleştiren tüm inançları, kurumları birer birer çökertmektir. Bunu yaparken de, insanın temel güdüsüne, cinselliğe fütursuzca el atmış şiddet ve suç kavramlarını en uç noktalara kadar işlemiştir. Cinayet, tecavüz, ensest, sadomi, çocuk katilliği ve hatta yamyamlık onun el attığı konular arasındadır. Suç işleyen kahramanlarının hepsinde konuşan kendisidir ve yapılan tüm eylemler savunulur, varolan toplumsal değerlerin bir yargılanmasına dönüştürülür.
Hırsızlık elbette yapılmalıdır, çünkü her şeyden önce ül keyi yönetenler hırsızdır. Aynı şekilde cinayet ve tutku suçlarını tanımlamak da, gerçeğe nereden bakıldığıyla bağlantılıdır. Gırtlağına kadar suça ve pisliğe bulaşmış insanların dünyasında, onların belirlediği kurallara uymanın adı "erdem"se, Sade bunlara temelden karşıdır.
Yazar Hakkında
Marquis de SadeYazar · 27 kitap
Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu:maʁki: dəsad) (d. 2 Haziran 1740 - ö. 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarı. Erotik edebiyat'ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazardı. Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Sodom'un 120 Günü'nü hapishanede yazmıştır. Bir diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir. Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; onbir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insansal yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır.
