Emir
@hakikatidesi
nowhere
Istanbul, 22 Mart 1998
329 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sabitlenmiş gönderi
Deleuze’e göre düşünmek “Faire l'idiot” (kendisini aptal yerine koymak) ile başlar. Zekâ değil, aptallıktır düşünceyi ayırt eden. Yeni bir lehçe, yeni bir düşünce, yeni bir dil getiren her filozof bir aptaldır. Halihazırda mevcut olan her şeyle vedalaşır. Düşüncenin el değmemiş, henüz tasvir edilmemiş içkinlik düzleminde mukimdir. ”Faire l'idiot” ile düşünce tamamen ötekine, yürünmemişe cesaret eder. Felsefe tarihi aptallığın, aptalca sıçramaların tarihidir. “Eski aptal, kendiliğinden varacağı, onlarla her şeyden şüphe duyacağı kanıtlar istiyordu. [...] Yeni aptal kesinlikle kanıt istemiyor [...], o saçma olanı istiyor - düşüncenin tamamen başka bir imgesi bu.” Yapay zeka düşünceyi beceremez çünkü o “Faire l'idiot”a yetenekli değildir. O, bir aptal olmak için fazla zekidir.
Günümüzde cinsellik sonrası bir çağda yaşıyoruz. Görünürlükteki ifrat, aşırı pornografik seks üretimi buna bir son verme sürecindedir. Porno, cinselliği ve erotizmi ahlak ve baskıdan daha etkili bir biçimde imha etmektedir. Lars von Trier’in Nymphomaniac adlı filmi, cinsellik sonrası çağın habercisidir. Filmin eleştirilerinden birinde şöyle deniyor: “Filmin mesajı şöyle de olabilir pekâlâ: ‘Forget about sex’ [seksi boşver]. Zira filmin hiçbir yerinde cinselliği baştan çıkarıcı bir tarzda görmüyoruz. İzleyiciyi çok uzun süre ve tastamam doğrudan önüne konulanı izlemeye zorladığı için pornografik bir film bu. Gelgelelim buradan izlenen şey, kırışık, çarpık, kıllı ve kirli sarı, yani herhangi bir memeli hayvanın cinsel organı kadar uyarıcı ancak.” Etin Latince karşılığı caro'dur. Cinsellik sonrası çağda pornografi carografiye dönüşerek keskinleşmektedir. Cinselliği bozup imha eden şey, yasağın veya yoksunluğun negatifliği değil, aksine aşırı üretimin pozitifliğidir. Mevcudiyetin ifratı [Übermafö] bugünün toplumundaki patolojinin göstergesidir. Onu azlık değil, fazlalık hasta etmektedir.
Dataist bir buyruk olarak şeffaflık, her şeyi verilere ve enformasyonlara, başka bir deyişle görünür olana taşımaktan yola çıkmaktadır. Bir üretim zorlamasıdır bu. Şeffaflık insanın değil, sadece verilerin ve enformasyonların özgürlüğünü ilan etmektedir. Total iletişim ve total gözetimi örtüştüren/birleştiren, verimli bir tahakküm biçimidir bu. Tahakküm kendini özgürlük olarak sunmaktadır. Big Data, insan ruhuna/psişesine el atmayı ve onu yönetmeyi mümkün kılan bir tahakküm bilgisi üretmektedir. Böyle bakıldığında, dataist şeffaflık buyruğu Aydınlanma projesinin devamı ve güncellenmesi değil, tam tersine sonudur.