Mihriban çobanyıldız
@Cobanyildizz
228 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Bir kitabı okuyacaksam, kendi kitaplığıma ait olmalıydı. Emanet kitabı okumak, benim için bir tür eziyetti. Hem, kendine ait bir kitabı okurken, hangi sayfada karşıma ne çıkacak, nereye şerh düşeceğim, hangi satıra mim koyarak içimden geçenleri ele vereceğim diye elinde kırmızı bir kalemle okumanın tadı, sadece okumak için dokunabildiğim ama üzerinde hiçbir tasarrufta bulunamadığım bir emanet kitapta hissedilebilir miydi?
Sayfa 25
Demek, hayatın getirdiği bazı zorunlulukların bizi sevmediğimiz şeylere zorlamasına şaşırmamalı, hayatın gereği diye kabul etmeliydi.
Sayfa 25
Gün, kendi sıradanlığında geçip giderken kalbimizin birine durup dururken akması büyük olaydı.
Sayfa 24
Yıldız nedir, hangi ay
Senden bir yol bulur güneşe doğru
Bu ülke boş, bu şehirler avâre
Bu sokak kör, bu evlerin kalbi yok
Zaman bizi götürmesin mehpârem
Karanlığa doğru, âteşe doğru
Sayfa 22
İyi niyeti
Çarşıda görsen tanımazsın
Elinden tutamazsın
Gülümsemez yüzüne asla
İyi niyet sır saklamaz
Suyuna gidemezsin
Ölsen sesi çıkmaz
Elleri çarçabuk
Koşmaz yardımına
İyi niyet
Adı saklanmış
Bir ihanet biçimidir
Daima
Kendi iyilerinden yanadır
-Mustafa Akar
Sayfa 21