Rafet Elçi'nin Şair adlı romanını okumuş ve adeta hayran kalmıştım. Ahrar'ı da onun referansı ve getirdiği büyük beklenti ile okudum. Ahrar, bir tarihi roman. Ankara Savaşı sahnesiyle başlıyor ve üç ana hikâyeden oluşuyor. Bunlardan ilki Emir Timur ile Yıldırım Bayezid üzerinden işleniyor. Gayet akıcı, ilgi çekici bir anlatımı var. Timur ve Yıldırım roman kahramanları olarak iyi resmedilmişler. Dönemin sosyal ve siyasi atmosferiyle, 1402 Ankara Savaşı da başarıyla anlatılmış. İkinci bölümde ana karakter, Timur'un torunu olmakla beraber hem bir bilim insani hem de hükümdar olan Uluğ Bey. Bu bölümün ilk bölüme göre bir alt seviye de olsa yine başarılı olduğunu söyleyebilirim. Bilhassa Sevgi Hanım'a olan aşkı çok etkileyiciydi. Üçüncü bölüm ise açıkçası ilerlemedi. Romana ismini veren Ubeydullah Ahrar karakterinin anlatıldığı bölüm çok sıkıcıydı. Bir romandan çok tasavvufi metinler, menkıbeler ve öğütlerle doluydu. Ahrar'ın cezbeli halleri, diyaloglar ve sonunun ana hikâyeye bağlanmaması gibi etkenlerle, romanın bendeki beğeni karşılığı bir hayli düştü diyebilirim ki, Rafet Elçi bu romanında, öncekinin ( Şair ) altında biraz ezilmiş gibi duruyor.

Tarihi Roman