Bir gün Nişancı Veliye, niçin bu kadar mutlusun, diye sorarsam o da bana diyecek ki, iliklerime kadar dünya sevgisiyle doluyum, her an yüreğim bir sevgi yaratıyor.
Yalnız atları, denizi sevmek marifet değil, kurdu kuşu, yerdeki karıncayı, petekteki arıyı, dünyada ne var ne yoksa, taşı toprağı, esen yeli, kayan yıldızları, her şeyi, her şeyi taa iliklerine, taa yüreğinin köküne kadar seveceksin. Dünyayı okşamaya doyamayacaksın.
Birazdan deniz menevişleyecek, menevişlemiş balıklar suyun yüzüne atlayacaklar. O zaman göreceğiz işte seher vaktinde kokan denizin güzelliğini. Nerde, ne zaman olursa olsun bu dünya yaşamaya değer.