Tarık
@Dertmend
Raskolnikov bedeninde bir Bazarov ruhu..
Puan vermedi·440 syf.·
2022 10. kitabı
AFYONLAŞAN DİNEdebiyat
Bu toplumun en çok muzdarip olduğu bir konudur dinin su-i istimal edilişi. Ve bu konuya değinip dile getirilen her yazarın da yediği yaftadır "dine saldırıyor" damgası. Gürpınar iki dinden temsilci de seçiyor. Hem hristiyan hem müslüman. Yani adam aslında teolojik eleştiri sunmuyor. Ve dini de kimlik bağlamında eleştirmiyor. Dinin sosyolijik zemindeki sömürülüşünü ele aliyor. Ve cahil toplum eleştirisi var. Toplumun dini yanlış algılayan o kültürel havzasıdır aslında yazarın dert edindiği. Kısa ve eğlenceli bir okuma. İki Ermeni'nin ağzıyla yapılan konuşma hataları ise aslında dönemin ciddi bir siyasi eleştirisi. Apaçık yapılamayan eleştirileri dil bozukluğu imiş gibi dile getirilmesi. Mesela; isdibdata istibrad denilmesi :)) Kitabın sonunda ise eserini niçin ele aldığını da anlatması sanırsam toplumdan gelecek bir yanlış anlamanın önüne geçme olsa gerek. Enver paşanın egomanyak kişiliğine dair söylediği bir cümle de oldukça yerinde.
Acı'nın Kaybına AğıtFelsefe
Her kitabını okuyuşumda derin bir şekilde etkilendiğim bir yazar. Yaşayan yazarlardan tanışmak istediğim ilk isim Byun-Chul Han. Bu eseri de önceki eserleri gibi dijital toplumumuzun çok sert bir eleştirisi. Bu sefer acı kavramı üzerinden hareketle eleştirilerinindile getiriyor. Dijital ilişkilerin ve bağların acı kavramını ortadan kaldırdığı nitekim transhümanizmin de bu temele yerleştiğini söylüyor. Halbuki icinde acının olduğu iliskilerim sağlıkli ve samimi olduğunu dile getirir. Yoksa acısız ve çabuk ve hızlıca buten ilişkilerin zaten dijital modern çercevenin bizi itelediği alan olduğu söyleyip eleştirir. Nitekim tüketim kültürünün de bizden istediği iliskilerdir bunlar. Bağlar acısız ve hızlı bir şekilde tüketilir meta haline gelmiştir. Nietzsche ile Acının Poetiği ve Heidegger üzerinden ise Acının ontolojisini anlatır. Prensens ve Bezelye Tanesi masalını da günümüze uyarlaması oldukça güzeldi. Rahat ve huzuru özgürlüğe tercih ettiğimizi söylerken de ne yazık ki haklıdır yine yazar. Bir çağrıdır eserleri Han'ın. Ve aynı zamanda da bir ağıt..
"Ölüm ve acı dijital düzende yer almaz. Arıza olarak görülürler. Üzüntü ve özlem de şüphe uyandırır. Uzağın yakınlığının acısı dijital düzene yabancıdır. Yakın, uzağa taahhütlüdür. Dijital düzen yakını mesafesizliğe ingirgeyerek acı vermemesini sağlar.."
