“…asıl beni şaşırtan, sadece insanın iliğini ürperten bu tehditkâr sessizlik var, korku filmi dilimi unutun, belki, insanlar sadece sözlerden yorulmuştur, …”
“Ondan o kadar nefret etmeme ve ölmesini dilememe rağmen niye inatla her gün görmeyi, konuşmayı sürdürdüğümü çok düşündüm. Belki de anadil sebeb oluyordu bütün bunlara. Anadil öyle bir şeydi ki aynı şeyi başka dilde söylediğinde bütün anlamı, rengi kokusu yitip gidiveriyordu. Düşmanımla paylaştığım en önemli şeydi bu. Clara’da bile bulamadığım bir şeydi bu. Bir varlık yokluk meselesi.”
“ Önümüzdeki ve arkamızdaki her şey içimizdekilerle aynı oranda değildir. Dış dünyaya içimizdekileri çıkardığımızda mucizeler gerçekleşir.”
Henry Davıd Thoreau