Her insan hem tek ve benzersiz, hem herkes, her birey evrensel. Oysa ne kolay olurdu bunalımın, umutsuzluğun ve paniğin milyarlarca insana eşit dağıtılması. O zaman hissettiğimiz bunalım, evrensel acının üç milyarda biri olurdu. Ama hayır, her insan ölürken, yıkılan koskoca evreni sürükleyecek ardında.
Çocuklarını istismar eden ana babalara yalnızca "katı" denildiği; iliklerine kadar sömürülen kadınların ruhsal yaralanmalarına "sinir krizi" adı verildiği; sımsıkı korselere sokulan, sımsıkı dizginlenen kız ve kadınların "edepli", "zarif" görüldüğü bir zamandı ve hayatın sayılı anlarında yakalarını kurtarmasını beceren diğer kadınlar ise "kötü" damgası yediler.