Bu yaşıma kadar mevcudiyetinden bile haberim olmayan insanı vücudu birdenbire benim için nasıl bir ihtiyaç olabilirdi? Fakat hep böyle değil midir ? Birçok şeylere ihtiyacımızı ancak onları görüp tanıdıktan sonra keşfetmez miyiz?
"Söz gelişi, iyi huylu bir insan olduğuma kalıbımı basamam. Biraz aşırı dik kafalıyım. Oysa biraz daha yumuşak olabilmek gerek. Çevremdekilerin aptallıklarını ve kötülüklerini gerektiği kadar çabuk unutamıyorum. Ne de bana karşı işledikleri kusurları. Yaradılışım belki de biraz kinci denebilir. Birinden sıtkım sıyrıldı mı, temelli sıyrılıyor artık."
- Biliyor musunuz, bana bir hastaya yapılan şu tavsiyeyi anımsatıyorsunuz: '' Müshil deneseydiniz.'' -'' Verdiler, daha kötü oldu.'' -'' Sülük deneyin.'' - '' Denediler, daha kötü oldu.'' - '' E, o zaman yapacağınız tek şey Tanrı' ya dua etmek.'' - '' Denediler, daha kötü oldu.''
Biz de sizinle işte bu durumdayız. Ben diyorum ekonomi-politik, siz diyorsunuz daha kötü. Ben diyorum sosyalizm, siz diyorsunuz daha kötü. Eğitim- daha kötü.