Birçok insanın küçük bir sarsıntıda çığlık çığlığa kaçıştıklarını gördüm TV'de. Depremfobiklere kızmaya başladım. Onların kaçacak bir sokakları var. Ya ben kendi depremimden nereye kaçacağım? Nöbetlerimde boyutlarını kestiremediğim içimin karanlığı üstüme yıkılıyor, korkuyorum.
İnsanı anlatmak değil, susmak yorar.
İnsanı yaşamak değil, gizlemek yorar.
İnsanı yol değil, kalmak yorar.
Bir dalgınlığa düştün yaşamak kılığında. Gözlerini kapaman hiçbir şeyi değiştirmez, aç artık, olanlar oldu. Siyah şapka da yırtıldı, beyaz eldivenler de. Tavşan ve güvercin ölüleri dağıldı ortalık yere. Kan lekeli bir mendil kaldı geride.
Sihirbazlar gitti.