TerraNoctis
@EchoAether
Birdboy, yaşamın iğrençliklerinde kendin olmak ve yalnızlığına, kendine, herkese savaş açmak ve yine de var olmak. Ölümüne ve yaşamına rağmen var olmak ve iz bırakmak, ışık saçmak.
47 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Umutsuzluk ve umut sınırlarını çoktan aşmış, oldukça otomatik günlük bir düzen içine girmişti. Bu düzen, arada sırada Discovery'nin sistemlerinde bir aksaklık meydana geldiğinde bozuluyor, Bowman aksayan mekanizmanın tamiri için çabalıyordu.
Fakat merak sınırlarını henüz aşmış değildi. Bazen yaklaşmakta olduğu hedefin kendisine güç verdiğini, ayrıca sonsuz bir heyecanla benliğini sarstığını duyardı. Tüm insanoğlunu temsil ediyor, ayrıca bununla da kalmayıp, dünya dışı canlılarla kuracağı temasta takınacağı tavrın büyük önemini biliyordu. Yanlış bir hareket belki de Dünya'nın sonu olurdu. Tarih boyunca buna benzer bir olayın geçtiğini sanmıyordu. Kendisi şimdi tam yetkili ve fevkalade bir elçi olmuştu. Tüm insanlığı temsile gidiyordu.
Bunu bilmenin kendisine garip şekilde yardımı oluyordu. Ne kadar yorgun olursa olsun,, traş olmayı asla ihmal etmiyor, üstüne başına dikkat ediyordu. Görev Kontrol Merkezinin kendisini dikkatle izlediğini, ruhsal durumunu özenle tetkik ettiğini biliyordu. Bowman onlara kim olduğunu gösterecek, asla acınacak duruma düşmeyecekti.
Hıristiyan olmakla birlikte pek fazla günah duygusu taşımadığı anlaşılan Boethius bunun yerine "hiçbir kötülüğün cezasız, hiçbir iyiliğin de ödülsüz kalmayacağını" kanıtlamaya çalıştı.
Platon'un anımsama kuramına sonuna kadar inandığından, koruyucusu felsefenin, içindeki bağımsız metanet duygusunu uyandırmasına izin verdi.
Boethius kendisini Batı'nın öğretmeni gibi görüyor ve Platon ile Aristoteles'in bütün yazdıklarını tercüme etmeyi planlıyordu. Ne var ki daha ilk birkaç metni çeviremeden idam edildi. Boethius ayrıca tümeller sorununa çözüm bulmaya, yani "şeyler gerçekten var mı yoksa yalnızca zihinde mi bulunuyorlar" sorusuna yanıt vermeye çalıştı. Bu konudaki tartışma çağlar boyunca onun koyduğu çerçeve içinde sürdürüldü. Karanlıklar içinde geçen sonraki 1000 yılda örnek filozof olarak görüldü.
Boş inanç ve mistisizm çağında Yunan düşüncesinin yansız akılcılığını kullanma yeteneğiyle parlayan Boethius gerçek bir BİLGİ AŞIĞI idi.
Augustine'in yazdıkları içinde en önemlisi Tanrı'nın Kenti'ydi.
Bu kitapta Augustine geçmiş üzerine Hıristiyan bir görüş geliştirdi ve böylece tarih felsefesi dediğimiz şeyi (Tarihin kendisine ait ve ayırt edilebilir bir örgüsünün olduğu anlayışı) başlattı. Yaratılışı felsefi açıdan bir alegori olarak yorumladıktan sonra, Tanrı'nın Kenti ile Şeytan'ın Kentini betimledi. Bunlardan birincisi insanoğlunun erdemlerinden, İkincisi ise kötülüklerinden oluşuyordu. Tanrı'nın Kenti ancak Kilisenin "yanılmaz otoritesi" yoluyla bilinebilirdi. Devlet bu kentin bir parçası olmak istiyorsa Kiliseye itaat etmeliydi.
Bugünkü konumuz Carpe DiemFelsefe
Bu Augustine'i yalnızca şimdinin gerçek olduğunu ileri sürmeye götürdü. Geçmiş ancak şimdiki bir anı, gelecek de ancak şimdiki bir beklenti olarak vardı.
BU ÖZNEL ZAMAN ANLAYIŞI, DESCARTES'IN ÇOK DAHA SONRA ORTAYA KOYACAĞI DÜŞÜNCE TARZININ İŞARETLERİNİ VERİYORDU.