Emine

Emine
@Emineninya
Her cisim bulunduğu kabın şeklini alır. Hava hariç. Havanın belli bir şekli yoktur Bazı insanlar da böyledir, hava doludurlar fakat bir şekilleri yoktur. Biçimsizlerdir.
Çiçeğe su,insana umut gerek..
Palto giymeye üşenirken bu koca dünyayı sırtımda nasıl taşırım ben ?
Seni sevmeyi sevmiyorum… Seni sevmeyi sevmiyorum, İnciniyor ruhum,kırılıyor kalbim Gözlerimin feri sönüyor,dökülüyor yıldızlar birer birer… Işıl Işıl bakan gözlerimi,yağmurlar sarıyor Süzülüyor tek tek yanaklarımdan, Seni sevmeyi sevmiyorum, Hırçın bir deniz gibi bir o yana, bir bu yana taşıyorum Midemi bulandırıyor Güneş tepemdeyken,şimşekler çaktırıyor Seni sevmek benliğimi unutturuyor Bu beter şeyi söküp,arınmak istiyorum Sevgisizliğine bir kalp, Sevmeyişine bir gönül Seni sevmeyi sevmiyorum Seni sevmek istemiyorum …
Bir kitap yazmak istesem nasıl başlardım cümleye bilmiyorum.Nerden başlardım anlatmaya, şunca yıllık hayatımda çok şey mi yaşadım ya da ben mi kaldıramıyorum bazen bu ağırlıkları bilmiyorum. Hayat biz istemesek de bi şekilde bizi var ediyor, bir ruh üfleniyor,sorgusuz sualsiz doğuveriyoruz,birilerinin hayatlarına birdenbire,bazıları seviniyor varlığımıza, bazıları hayal kırıklığı olarak görüyor bizi, bazıları ise kendi beceriksizliklerinin bir parçası olarak görüyorlar . Ama hepsi de bir şekilde var oluyor, herkesin ortak yanı ise doğmak isteyip istemediğini sormadan bir bebeği acılı,göz yaşlarıyla, hileyle dolu olan ,sevgisiz taş kalplerle dolup taşan,cehennem gibi olan bir dünyaya getirmek!