Sevginin dıştan içe gelen bir şey olduğunu düşünüyor, hep birilerinin bizi sevmesini bekliyoruz. Oysa sevgi, önce içten içe olacak... Kalbinde kendine de geniş bir yer ayıracaksın... Sonra içten dışa yayılacak... Biz bunu fark etmek yerine başkalarının bizim için bir şeyler yapmasını bekliyoruz. Başkaları sevsin bizi. Başkaları bizi düşünsün, başkaları hatırlasın hep, başkaları desteklesin, kutlasın, önemsesin. Bekliyoruz... Gelsinler ve beklentilerimizi yerine getirsinler diye, hayat boyu bekliyoruz.
Romanları nasıl okuyacağımı biliyordum ama nasıl yazacağımı bilmiyordum. Bu yüzden, herhangi bir romanı açıp referans olarak kullanıyordum. Sahneler arasında nasıl geçiş yapılacağından, diyalogların nasıl ifade edileceğine kadar her şeyi yazdıkça öğrendim.