Bir televizyon programında gördüğüm yazarı sevimli buldum. Hüzünlü bir hayat hikayesi vardı. Okurların kendisini çok sevdiğini ve istek üzerine buraya çağrıldığını söylediler. Bu kadar çok istenen yazarın kitapları nasıldır, merak ederek bir tanesini okudum. Ne yazık ki hayal kırıklığına uğradığımı söylemeliyim.
Evet, öykü kitapları çok da ilgi alanımda değildir ama kaliteli öyküler, gerçek bir edebiyat olursa neden olmasın? Ancak bu kitapta okuduğum öykülerin yalnız kendileri değil, cümleleri de çok kısaydı ve çok kısırdı. Üstelik, keşke her öyküye bir rakı sofrası kurulmasaydı, diye düşünmekten kendimi alamadım.
Programda, yazarın çok samimi cümleler kurduğu söylenmişti. Ama samimi olmak adına bu kadar düz olmaya da gerek olduğunu düşünmüyorum.