TÜKENİYORUZ
Ayrı ayrı yerlerde
örttük acılarımızı.
Hiç sevmemiş gibi,
Yüzümüze çarpıp
kapattık kapıları.
Her gün
biraz daha tükeniyoruz..
Oysa dibimizdeydi.
Yüreğimizde,
Gözlerimizdeydi.
O bitmez
tükenmez kavgaları
İçimizden atamadık...
Bir adımdı
belki mutluluk
Yakalayamadık...
Senden sonra
Sokak çocuğunun
gözlerini giyindi
yüreğim.
İçinden kayıp düşen
yıldızları tutmadı.
Saçlarına sızan
ışığı görmedi.
Enginlere açılan
rüzgarları yoktu...
“Ne kadar kısa yaşıyoruz,ne kadar uzun ölüyoruz.” demişti bugün hayata gözlerini yuman Ferit ağabey.🥹Beni derinden etkileyen bir kalemi olmuştu ve hayatıma dokunmuştu satırları.Hayatın cilvesi mi dünyanın kanunu mudur bu be.Bir saat önce çocukluğumun en güzel zamanlarını geçirdiğim onun bana verdiği destekle ve değerle her zaman el üstünde tutulmanın hoşnutluğunu yaşadığım canım dedemin vefat haberini aldım ve bir insanın boğazı ne kadar düğümlenir,ruhuna nasıl bir balyoz ile vurulmuş gibi hisseder onu yaşadım ve derin bir üzüntü içindeyim ah.İnanamıyorum inanmak istemiyorum senin ile artık sohbet edemeyeceğime be dedem.Şimdi gelip toprağına mı sarılacağım ben.Senin acılarla yoğrulmuş o güzel ve kocaman kalbin demek ki bu kadar dayandı.Ben senden hep razıydım,Rabbimde senden razı olsun inşAllah.Çok çok üzgünüm.Keşke sevdiklerimiz hiç gitmese keşke.🥹Sizden tek bir ricada bulunacağım dostlarım dedem için bir Fatiha okumanız.Şimdiden herkesten Allah razı olsun…