Esra Ketenci
@EsCeyKet
Kitaplara ve örgüsel şeylere sığınan bir anneyim.
"Herkes yürekten verdiğinin karşılığını alır"
Reklam
Kitaplar allı-çiçekli yazmalar gibi rüzgârda dalgalanarak geliyorlardı. Onu her bir yanından sarıyorlardı.
"Onun kokusu dünyanın kokusuna eklenince dünya birden içinde özgürce gezilebilecek, mülkiyeti kimsede olmayan, sonsuz bir bahçeye dönüşüyordu. Buluştuğumuzda ben yine o bahçede dolaşacagım."
Kaç zamandır, ne söylesem, elini şöyle bir sallayıp "amaaan sen de" deyiveriyor. Boş bakışlarında, yüzünün kıvrımlarında okunuyor her şey.
Öyle ki birlijte, herkesle birlijte yürüdüğümüz yolun nihayeti görünüyor nerdeyse. Umudu üzdü Zinnure. Benden de, kendinden de...
-kaybettim efendim, zamanı kaybettim! Dakikalarım asır oluyor...
- kalbindendir evladım, kalbindendir... Aldatıcı bir kum saatidir kalbin, bazrn bir günü bir ay kadar uzun, bazen bir ayı bir gün kadar kısa eler. Yeter ki kendini kaybetme
Reklam