Peki nasıl yaşıyordu? Dostları kimlerdi? Gizli hayatı nasıldı? haklıydı. Çıkıp gitmesi soruları kışkırtmıştı.
Narin duygu ve tepki tonlarının iletişimim sonucu olduğunu ve iletişim olmadığında kaybolmaya yüz tuttuğunu fark ettim.
İnsanın bir can yoldaşı olması onu zamanda, şimdiki zamanda sabitliyor ama yalnızlık yerleştiğinde geçmiş, şimdi ve gelecek hep birlikte akıyor. Bir anı, şimdiki bir olay ve bir tahmin eşit şekilde varoluyor.
Oradaki günler sona erip de veda sözleri söylendikten sonra yine aynı kaybolmuşluk, yalnızlık duygusuyla baş başa kaldım ve ilk seferkinden daha az acı verdiğini söyleyemem. Yalnızlığın yalnız kalmaktan başka çaresi yok.