2017 yılında okuduğum kitap geçtiğimiz günlerde tekrar elime geçti bir bakayim dedim.
İlk sayfayı açtım.
Kirmizi kalemle altını cizmemis karalamisim
Şu an okurken bile ürperdim.
Kitabı açıyorsunuz ve şöyle basliyor:
"Beni alıp tekrar karnına soksan bile koruyamazsin artik anne!"
"İnsan ağlıyorsa artık dürüst değil demektir. Meseleyi geride bırakmıştır. Ben gözyaşlarına inanman. Acının ne gözyaşları vardir ne de kelimeleri vardir"
Ne kadar acımasız bir söylem, Peter evlatlari ölünce karısı ilonkaya söylemişti.
Guzeldi dünya,renkliydi,garip ve gizemliydi! Burada mavi şurada sari orada yeşildi. Gökyüzü akıyor,ırmak akıyor orman gozlerin i dikmiş bakiyor ve dağ gözlerini dikmiş bakiyordu; hepsi guzel hepsi gizemiyle ve buyuleyiciydi...