Evvelce var olmuş olan artık yoktur. Daha önce hiç var olmamış kadar azdır varlığı. Ancak şu anda var olan her şey, bir sonraki anda olup bitmiş olur. Bu nedenle en önemsiz şimdiki anın, en önemli geçmiş üzerinde gerçeklik avantajı vardır. Bu da demektir ki: Şimdiki anın geçmişle olan ilişkisi, bir şeyin hiçlikle olan ilişkisine benzer.
"Gençliğimizde," der Schopenhauer, "gelecek yaşamımız üzerine düşünürken tiyatroda perdenin açılmasını bekleyen çocuklar gibiyizdir. Yerimizde neşeyle oturur ve hevesle oyunun başlamasını bekleriz. Neler olacağını bilmemek bir lütuftur. Olacakları öngörebilsek, çocuklar bazen gözümüze ölüme değil de hayata mahkum edilmiş ama cezalarının ne anlama geldiğinden bihaber esirler gibi görünürdü."
Bölünmüş bir dünyada, sağduyulu kalmaya çalışan ve herhangi bir takıma girmeyen adama duyulan kuşku, sonunda o insanın çarmıha gerilmesiyle sonuçlanıyordu.