Giovanni
@GiovanniPapini
38 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
5/10
2020 36. kitabı
Kitap Oslo'da yaşayan ellili yaşlardaki bir lise öğretmeninin ruhsal bunalımını konu alıyor. Kitap tıpkı İskandinav sineması gibi ağır akan bir anlatıma sahip. Adı ilgi çekici olsada kitabın içeriğiyle ismi arasında görünür bir bağ kurmak oldukça zor. Mekanlar tasvirden uzak. Olay örgüsü ve insan ilişkileri ise merak uyandırıcı ve başarılı denilebilir. Ama ne yazık ki karakterler o kadar riskten ve derinlikten uzak sığ işlenmişler ki benim gibi kitabın sonuna geldiğinizde kocaman bir yarım kalmışlık hissi ile kalakalmanız oldukça muhtemel.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
5/10
2020 34. kitabı
Kitap en uzunu üç sayfa, geneli bir sayfayı geçmeyen kısa hikayeler, fabllar ve masallarla dolu. Aralarında herhangi bir ilişki yok, tamamen birbirinden bağımsız metinlerle karşı karşıyayız. Bu çeşitlilik konu seçimleri ve olaylarda da geçerli. Kimi zaman ormanda iki hayvanın sohbetine misafir olurken kimi zaman bir ülkenin kralı ve halkı arasında geçen diyaloğa şahit oluyoruz. Yazar daha çok olay çevresinde gelişen, mesaj barındıran metinler ortaya koymayı amaçlamış.
Yazarla tanışmanın verdiği heyecan ve ümitle başladığım okumam maalesef genel itibariyle tatmin edici bir deneyim sunmadı.
Özgün resimler, bir bakıma bilginin hiçbir zaman olamayacağı ölçüde sessiz ve dingindirler. Bu bakımdan duvara asılan bir yeniden canlandırma, özgün resimle karşılaştırılamaz. Çünkü özgün resimde sessizlik ve dinginlik asıl malzemenin, boyanın içine sinmiştir; insan boyada ressamın o andaki (resmi yaparkenki) hareketlerinin izlerini görebilir. Bunun, resmin boyanmasıyla insanın ona bakması arasındaki zaman aralığını kapatmak gibi bir etkisi vardır.
Sayfa 31
