...Ama asıl mutluluk
Ama asıl güzellik
Sayrılarevine girebilmekte
Doktorun eline varabilmekte
Ak çarşaflı yataklarda yatabilmekte
Akkanatlı meleklerin o güleç yüzlerinde
Sevecen ellerinde sağlık işçilerinin
Yaşamın gül yüzünü görebilmekte...
Yas yoluyla özne, kendisini kaybolan nesneden koparabilir, yani kaybını kabullenebilir, oysa melankolide özne, kayıp nesneyle arasındaki narsisistik özdeşleşmede ısrar eder; ne var ki kaygıda, özne nesnenin kaybından doğan tehlikenin kendisine tepki verir.
Harika bir kitap. Birçok şeyi konu ediyor: Gece, özgürlük, sözcükler, kahramanlar, enformanyaklık, cinsiyet, seçmeme özgürlüğü, ölüm, sanatçı, anlaşmazlık, çocuk, aşk, sarhoşluk... Ama hiçbir konu düşündüğümüz gibi yorumlanmıyor. Sanki yazar beynimizin içine giriyor ve özellikle hiç düşünmediğimiz şeyleri bize düşündürüyor. Okurken öyle keyif aldım ki, inceleme yazmadan duramadım. İnsana çok şey katabilecek, en önemlisi de bolca düşündürecek bir kitap. Okuyun, okutun!
“An’ın içinde kaybolun. An’ı yaşayın. Ama An’ı yakalamaya çalışmayın.” diyor yazar. Bunu başarabildiğimiz günlere kavuşmak dileğiyle.