"vaka şahislarını büyük bir neşe ile yarattım. Onlara istediğim şekli verdim. Kadınlarım kumral, erkeklerin esmerdi. Birine kıvırcık saçlar verdim, diğerinin çenesine bir çukur koydum. Hoşuma gidenler her türlü talih lutfuna mazhar oluyorlardı. Hoşuma gitmeyenler ölüme mahkumdurlar. Fakat bir gün geldi ki onlardan biri artık bana itaat etmedi. Sonra birini gördüm ki benim muvafakattimi beklemeden istediği gibi hareket ediyordu. Birdenbire anladım ki yarattığım bebekler canlı idiler."
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adını bile duymamış
Tanrının işine bakın
Geceyi gündüzü biliyor
Dört mevsimi, rüzgarı, karı
Ay ışığına bayılıyor
Ama kötülemiyor karanlığı
Ona bir kitap vereceğim
Rahatını kaçırmak için
Bir öğrenegörsün aşkı
Ağacı o vakit seyredin.