İlkbahar esintisi, endişe verici duygular ve doğum. Daha sonra ölmesi için birini doğurmak, bin bir eziyetle yetiştirmek, sonra da toprağa vermek. Sonra yeniden başlaması aynı sıkıntıların, aynı kaygıların. Ve ana olurken duyulan o büyük acı. Tümüyle gereksiz ve saçma bir üreme döngüsü. Sözümona uzatılması yaşamın.”
Orada ne bulacağım? Unutuluş ve kendime yönelik bir dehşet duygusu mu? Dipsiz, karanlık bir uçurumun dibine serilip kalmış bir aşk ve bu aşkın önünde benim perişan olmuş zihnim mi? Sevgisizlikle, nefretle zehirlenmiş, gırtlağına kadar kana batmış bir dünya mı? Yazın, not defterinize Bay Archibald Skiles: Ben ne dahi bir mühendisim ne yeni bir fatih ne de gözüpek bir düşçü... Ben bir korkağım. Ve bir kaçak. Korkunç bir umutsuzluğun, önüne katıp kovaladığı bir kaçak.