Sadece seyrediyorum...
Kim daha iyi oynuyor...
Kim daha iyi gülerken ağlıyor, ağlarken gülüyor...
Kim sinsice fesatlık yapıyor...
Kim ikiyüzlü davranıyor...
Kim kuyu kazıyor...
Kim daha iyi yalan söylüyor...
Yürekler öyle şeffaf ki insanlar kendini kandırıyor sadece...
Her şeyin farkındayım ve seyirci koltuğundan sakince izliyorum...
Hatta arada alkışlıyorum çok iyi roldü der gibi...
“Vakti mi olur sevmenin
İnsan bir günün sonunda da sevebilir...
Bir yolun sonunda da
Dahası bir ömrün sonunda da düşebilir ateşe...
Sadece güneşli olunca güzel değildir hayat
Yağmurda da güzeldir...
Rüzgarda da güzeldir...
Eylülde de güzeldir...
Hazanda da!..”
Biz büsbütün deliydik tuttuk,
mavi bir umudu sevdik...
Sevgi delisi,yaşama sevincini...
Gülen bir melek yüzü,
bir tutkuyu ,
Belki de bir imkansızı sevdik...
Önemli olan sevebilmekti,
bir çift gulen gözü...