Siz o resimde yüreğinizdeki Nermin'i yapmışsınız! Ne zaman bu portrenin önünden geçsem Faruk Nafiz'in şiirini hatırlıyorum: 'Sana benim gözümle bakan gözler kör olsun' diye biten şiirini...
"Yasama sevinci dediğimiz duygu ne garip... Çıkıp gittikten sonra insanın içinde, utanca benzeyen buruk bir şey bırakıyor, bütün yalınkat sevinçler gibi..."
Hayal kurmak, insanoğlunun insan olarak yaşamaya başladı başlayalı bulduklarından bir bakıma en yücelticisi, en büyüğü, bir bakıma da en al alçaltıcısı, en değersizi...