“Bin nedametle nihayet anladık ki dünyada belki her şeyi bulmak kolay, kendini bulmak zormuş. Kendimizi nerede bulalım? Kendi dışımızda nereye koştuksa gurbette kaldık”
“Kim kendi benliğinden geçer, ‘ben’siz olursa, bütün benlikler ‘o’ olur. Sırf kendisine dost olmadığı için de herkesin dostu olur. Ayna şekilsiz hale gelince değerlenir, çünkü bütün şekilleri gösterici hale gelir” diyor Mevlânâ, Mesnevî'sinde.
"Sapların arasındaki küçük dünyanın vızıltılarını duyduğumda ve hem böceklerin hem sineklerin sayısız yaşam biçimini algıladığımda Tanrı’nın varlığına kendimi daha yakın hissediyorum. O bizi kendi suretinde yaratmıştır ve bize hem bizi koruyan hem de besleyen evrensel sevgide bir nefes üflemiştir. Bu bizim çevremizde sonsuza kadar mutlu bir şekilde süzülür”
En büyük hatanız insan gözündeki manayı küçümsemeniz. Şunu anlayın, dil gizleyebilir hakikati, ama gözler asla! Ani bir soru yöneltiliyor size, irkilmiyorsunuz bile, bir saniyeliğine kendinize hakim oluyorsunuz ve hakikati gizlemek için ne söylenmesi gerektiğini biliyorsunuz ve oldukça ikna edici konuşuyorsunuz, yüzünüzde tek bir kas bile oynamıyor, ama ne yazık ki, soru yüzünden endişeye kapılan hakikat ruhunuzun dibinden bir anlığına gözlerinize fırlıyor ve her şey bitiyor”