Çocuklarını nimetlere boğarak yetiştiren kimseler, onların hayattan zevk almasını önlüyor aslında... Çünkü bu tür çocuklar, tat verici pek çok şeyden tat alamaz olurlar. Buna karşılık, hayatın zorlukları ve acılara karşı çok hassastırlar, en küçük bir acı onları yıkar. Aksine, ilk baştan acı ve zorluklar içinde büyüyen çocuklar, acıya karşı zayıf değildirler, çünkü ona karşı bir nevi bağışıklık ve alışkanlık kazanmışlardır. Yani zorluklara tahammül etmek onlar için kolaydır; hatta nice zorluğu hissetmezler bile! Bu nedenledir ki herşeyden kolayca zevk alabilir, haz duyabilirler. J.J. Reausseau