“… hepsinin durmaksızın kadınlara ihtiyacı vardır, onları kullanırlar da ama çoktan kullanılmış bir kadını almayı ve kullanmaya devam etmeyi kesinlikle istemezler. hayır. bu da işleri zorlaştırır. çünkü kadınlar sürekli olarak kullanılırken kullanılmamış kadınlar nereden bulunacaktır? fuhuş yoktur ama evlilik dışı bir yığın çocuk vardır…”
ama yanılmışım...
yanıldığımı söylemekten mutluluk duyuyorum. önyargılarımın ve budalalığımın yeni örneklerini keşfetmek, sandığımın yarısını bile bilmediğimin farkına varmak bana hep güç verir.
Konu, hükümetlerin hep düşmana ihtiyaçları olduğu fikrine dayanıyor, savaşta olmasalar bile. Gerçek bir düşmanın yoksa bir tane uydurursun ve ortalığa bir söylence yayarsın. Bu, halkı ürkütür ve insanlar ürkerlerse sürüden ayrılmazlar.
Çoğu insan, tanıştığınız anda, bir çeşit yarışma için sizi ölçüp biçiyordu. Sanki herkes cankurtaran botlarına sığacak insan sayısının sınırlı olduğu bir yerde gemi kazası korkusuyla yaşıyormuş gibi, sürekli kendi yerlerini belirlemeye ve vazgeçilebilir insanları, gözden çıkarabileceklerini tespit etmeye çalışıyordu.