Yakın tarihte okullarda kitaplarda öğretilen bazı şahsiyet ve olayların, başka bir pencereden(hakikat penceresi) bakıldığında aslında pekde öğrendiğimiz gibi olmadığını Necip Fazıl'ınkendine has o güzel uslubuyla öğreniyoruz. Kendisinin yakın tarihte yaşamış olması bazı olaylar yaşanırken hayatta olması, olayları yaşayanların, görenlerin dilinden kaleme almış. Kitabı okurken bunlar yaşanmış olamaz, bir insan bir insana bunu yapamaz diyor insan, iskilipli atıf hoca, şeyh Said, menemen olayı, Bediüzzaman Said Nursi...
Kitapta geçen bazı isimler, bir tarih kitabı gibi görülsede, bir roman kadar akıcıydı.