Dilara Karaca
@Hippiebarbie
Her gün yeniden başlayarak, her sabaha umutla. Ta ki çocukluğundan beri senle olan o acı içinden çıkana kadar.
Ben insanın diğer yüzünü görünce ilkini hatırlamam.
Nereye gideceğimi sanıyordum bilmiyorum ama gidebileceğime inanmaya ihtiyacım vardı.
Eleştirilen, yok sayılan, istismar edilen ya da sevgisiz bir anne tarafından boğulan küçük bir kız, kendi kendine asla yeterince iyi ya da sevilebilir, asla başarı ve mutluluğu hak edecek kadar akıllı, güzel ya da kabul edilebilir olmayacağını söyleyen bir yetişkine dönüşür. Çünkü eğer saygı ve şefkate layık olsaydın, der içindeki fısıltı, annen bunları sana verirdi.
Sayfa 16