İyi günlerimde çok eller uzanır ellerime
Resmimi, suratımı baş köşeye asarlar
Fakat, demir kapıların her kapanışında üzerime
Ardında taş duvarların her kaldığım zaman Ne arayan beni ne soran...
Eeeeehhh, daha iyi be, bunun böyle olduğu.
Minnetim ve borçluluğum yalnız sana kalsın
İyi günlerimde unuttuğum insan eli nasılsın?
Nazım HİKMET RAN