Felsefede kişi hiçbir düşünme hastalığını k e s i p a t m a m a l ı d ı r. Hastalık kendi doğal seyrini geçirmelidir; burada en önemlisi, yavaş yavaş sağaltmaktır.
Geçmişte alınan yaraların hiçbir iz bırakmadan kapandığı söylenemez. Ama yeniden zedelenmemek için kaçınma tepkileri geliştirmek insan doğasına aykırıdır ve daha büyük yaraların açılmasına neden olur. Çünkü zaten yalnız ve mutsuzsak bilinmeyene doğru hareket etmekle yitirecek neyimiz olabilir?
O zaman hem sorumluluk alacaksın, yaşamından sorumluluk almak ne büyük cesaret, yani, "Ben sorumluyum içinde bulunduğum durumdan" diyorsun. Bu ne müthiş bir cesaret biliyor musun?