İsmail ünsal
@Ismail1965
Geride yaşantılarımın anlamı,
ufukta yaşamıma verdiğim anlam
öğrencilerin hayali hanımları
Romanı severek bir çırpıda okudum. Düz gelişen bir roman, yani geriye dönüşler, farklı bakış açısından anlatım, falan yok! İyi durumdaki bir ailenin yoksullaşması ile universitede öğrenciliğini sürdürmeye çalışan Fazıl'ın iki farklı kadın ile yaşadığı aşk hikayesi.
Kadınlardan biri Hayat Hanım, yaşı geçkin, ama hala güzelliğini koruyan, olgun ve dolgun, şen şakrak, edebiyattan anlamayan, okumayan ama televizyon belgeselleri ile genel bilgisini tamamlayan, hayat dersi aldığı belli olan, içmesini de sevişmesini de bilen, ilişkilerinde bağımsız bir kadın. Hangi yüksek okul öğrencisi genç adam böyle bir kadın ile cinselliği tanımak istemedi! Ahmet Altan öğrencilerin hayalindeki kadını bize armağan ediyor!
İkinci kadın (Sıla) ise Fazıl gibi aynı kitapları okuyan benzer konularla ilgili, aynı sosyal konumda benzer sorunlarla karşı karşıya... Bu kadın da cinsel olarak açık ve özgür, bağımsız. Hani biraz aşk gibi ama onun ötesinde daha çok kader birliği arayan iki insanın ilişkisi!
Bu iki aşk mı desem cinsel birliktelik mi her ne ise beni öğrencilik yıllarımın hayali kadınlarına götürdü....
Romanda yüksekokul prof.larının edebiyat kuramına ilişkin düşünceleri, Ahmet Altan'ın edebiyat eleştirisine ilişkin düşünceleri olsa gerek, ilginç. Ayrıca roman son yıllarda Türkiye'de politik değişimin sosyal yaşama etkileri, özellikle adaletsizlik, polis devletinin baskısını özellikle dile getiriliyor.
Her iki kadınla karşılaştığı yer de oldukça ilginç! Pavyon tv nin çekim seti.... Yani bunu akıl etmek de gerek :)
Reklam
Roman mı?
Bu kitabı bitirdiğimde kendiliğinden bu bir "roman mı" diye bir soru belirdi. Roman olmanın alt sınırı nerede. Ne S. Demirtaş'ı ne de romanını eleştirmek değil amacım. Yalnız bu soru ortaya çıktı.
Elbette bir roman, ama Türkiye ya da "Brezilya" dizilerine malzeme olacak denli yüzeysel. Olayların gelişimi, karakterlerin tekboyutlu olması, iç dünyalarının çelişkilerden uzak oluşu, olayların, yerlerin neredeyse yapmacık olması...
Oysa temel düşünce gerçekten de ilgimi çekmişti... Yirmi yıl sonra bir babanın yeniden ortaya çıkması ve oğluyla karşılaşması veya hesaplaşması ilginç bir olgu....
Oysa romanda kendini saklayan bir babanın gizlice oğlunu daha önce sevdalandığı kadının kızıyla bir araya getirme çabasını anlatıyor! Baba da maşallah öyle zengin ki işi gücü bırakıp çocukları parmağında oynatıyor...
Çocuklar Caner ve Efsun ikisi de canlı, neşeli, çalışkan vs.
Anneler, hep iyi, kurban, yumuşak, yaratıcı, şiddete maruz kalan
Babalar, suskun, uzak ve şiddet uygulayan
Karakterler tekdüze.
Kitabın sonunda bu kitabı S. Demirtaş ve kızlarının ortak yazdıklarını okuyoruz.... Acemilik ve dizilerin etkisinin kaynağı burada olmalı...
Ama neyse fazla karıştırmaya "gerek yok"!
komplo savsatalarıEdebiyat
Zamir beni çok uğraştırdı. Bırakmamak için bayağı kendi kendimle savaştım, bazen araları atladığımı kimseye söylemeyin! Komplo teori (savsata mı deseydim) zincirinden oluşan bir anlatım. Karakterler yüzeysel, olaylar havada patlayan yılbaşı raketleri gibi, patlıyor, parlıyor ve sönüyor! Uluslararası ilişkileri ve felaketleri konu edinen ilginç bir kitap, ancak bana yapay ve yüzeysel geldi. Bu alanda başka kitabı anmadan geçmeyeyim: Dirk Rosmann Der neunte Arm des Oktopus ... Almancadan çevrilse iyi olur...