Kemal Altun
@Kemalaltun
Şu anda okuduğu kitap
"Sonra bir gün yanıldığınızı anlayacaksınız. Onun beklediğiniz kişi olmadığını anlayacak ve ayrılacaksınız.
Çevrenize bakacaksınız. Her şey kapkara görünecek. Küllerden başka bir şey kalmamış olacak. Bir yangın sonrası gibi... Ve size mutluluk verecek başka birini aramaya koyulacaksınız."
"Peki bulacak mıyız?"
"Hayır."
"Neden?"
"Çünkü öyle biri yok."
Reklam
Aşağıda insanların kulakları tıkalı, yukarıda Tanrı'nın! Tanrı uyuyor, bizse yaşamaya devam ediyoruz.
Ölüm
Bu yeryüzü insanları pek gariptirler. Kendilerini önce suya atarlar, çılgın gibi ölümdedir gözleri. Derken bir başka iki bacaklı, karanlıktan tesadüfen çıkar gelir; eteklikli, göğüslü, uzun saçlı biri. O zaman yaşamak birdenbire yine çok güzeldir, tatlıdır. O zaman hiçbir erkek ölmek istemez. O zaman artık hiç ölü olmak istemezler. Birkaç tel saç yüzünden; beyaz bir ten, birazcık kadın kokusu uğruna. O zaman ölüm döşeklerinden kalkarlar, şubatta on binlerce geyik gibi zindedirler. O zaman bu lanetli, boş, sefil yer yuvarlağında yaşamaya dayanamadıklarını iddia eden, sular içinde o yarı ölüler bile dirilir. Sulardaki ölüler yine kımıldamaya, yürümeye başlarlar... Hepsi o bir çift göz, o bir parça yumuşak ve sıcak sevgi, o ufacık eller, o narin boyun uğruna. Hatta sudaki ölüler bile. Ah bu iki bacaklılar, ah şu dünyanın bu pek garip insanları...
İnsan unutandır ve insan unutulmaya mahkum olandır.
Reklam