Yazar:
Jean-Louis Fournier
Çevirmen:
Birsel Uzma
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 3 dk.
Sayfa Sayısı:
143
Basım Tarihi:
Kasım 2006
Yayınevi:
Chiviyazıları Yayınları
Orijinal Adı:
Satané Dieu !
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789759187200
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
MUZİP TANRI !
Puan vermedi·143 syf.··
Beğendi
·2024 21. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 21 Şubat 2024 23:11
Tanrı gerçekten var mıdır? Eğer gerçekten varsa iyi midir kötü müdür? Bizi sever mi yoksa bizden nefret mi eder?
Belki de bütün bu felaketlerin tek sorumlusu kendisidir...
Hayatımızın çocukluk çağından itibaren Tanrı kavramı yüreğimize hep ''mutlak iyi'' sıfatıyla yerleşmiştir. Ona dualar edilir, adaklar adanır, hizmet edilir, şükredilir, bazen isyan edilir. Ne olursa olsun hep O'ndan medet umulur. O'nun herkese yardım edeceğine, felaketleri engelleyeceğine inanılır; fakirleri açları doyuracağı düşünülür.
Peki ya Tanrı bütün bu düşüncelerin tam zıttıysa?
Şahsen hayatımın olgun çağlarına geçtikten sonra Tanrı kavramını sık sık sorgulayan birisi olarak, bu kitabı gerçekten çok beğendim. Dar görüşlü insanların, ya da dinine sıkı sıkıya bağlı olanların okumakta zorlanacağı bu eseri bence herkes okumalı.
Çünkü bana göre Tanrı mutlak iyi değildir, dünyadaki her şey gibi O da eleştirilebilir; düşünmemiz için bize akıl vermiştir, okuyup araştırabilme yeteneği bahşetmiştir ve biz de bazı şeyleri araştırıp sorgulayabiliriz.
Bu kitapta her şey güzel giderken, insanlar gayet mutluyken onların başına bir sürü dert açan bir güç olarak anlatılmış Tanrı. Petrolü, parayı, aldatma içgüdüsünü, kini, intikamı, savaşları insan hayatına sokup felaketleri sürüklemekle suçlanmış. Bana göre çok da haksız değil bu ithamlar aslında ama yine de biraz sert tabi.
Ben bütün bu felaketlerden kendisini sorumlusu tutmasam da neden bu felaketler karşısında sessiz kaldığını her zaman eleştirmiş ve asla anlamamışımdır.
Tabi tüm bu düşünceler bu ve benzeri platformlarda ciddi tartışmalara yol açabilir, çünkü inanan ile inanmayandan başka bir de ''körü körüne inanan ve asla tersini düşünemeyen'' bir zihin ile asla tartışılmaz böyle konular.
Saygı çerçevesindeyse her zaman tartışılabilir, çünkü yeni
"Tanrı kendini yalnız hissetti."
"Oğlunuz Aradı. Tekrar Arayacak." diye haber verdi Aziz Pierre.
"Ne istiyormuş?"
"Paraya ihtiyacı varmış."
"Ne yapacakmış?"
"Dünyadaki bütün günahları satın alacakmış.. "
Yazar kinayeli ve eğlenceli bir dille "inanmış olduğu" Tanrısına göndermelerde bulunuyor. Her şeyin sorumlusu onun için aslında tanrı.
Tanrı dünyayı yaratmayı tamamladıktan sonra, lüks ve konforlu gökdelenine çekiliyor. Yanında ise Aziz Pierre vardı ama o çok sıkılıyordu. İnsanlara baktıkça mutluluklarından tiksiniyordu. Ve ne gerekiyorsa yapmaya karar verdi.
Lekeyi yarattı Tanrı.
İnsanların üzerine dökülen yiyeceklerin lekeleriyle başladı ilk önce. Yetinmedi. Yenidoğan bebeklere ve akciğerlere de leke yarattı.
Pazartesiyi yarattı Tanrı.
"Oldukça kötü bir pazar" olarak nitelendirdi bu günü.
Sinekleri yarattı Tanrı.
İnsanlar rahat uyuyamasınlar diye.
Horlayan erkeği yarattı Tanrı.
Kadın ve erkek uyurken kadın bıksın ve kaçsın, mutsuz olsunlar diye.
İnsanların mutlu olamayışından keyiflendikçe daha fazlasını yarattı.
Mayonezin bozulmasını, ekmeğe sürülen reçelin akmasını, ergenlik sivilcesini, krampları, alerjileri, trafik kazalarını..
Aziz Pierre hep Tanrının yanında. Daima onu sorguluyor. Çoğu zaman ona destek olsa da, doğru olmadığını ve tanrı kavramına aykırı gördüğü şeyleri söylemekten geri kalmıyor.
Okurken eğleneceğiniz ve zaman zaman "yoksa gerçekten böyle mi" diye düşüneceğiniz bir eser. Keyifli okumalar.
Puan vermedi·143 syf.··
Beğendi
·2024 6. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 13 Nisan 2024 00:24
Merhaba, kitap Tanrı ve Aziz Pierre arasındaki kısa diyaloglardan oluşuyor. İnsanları mutlu görmeye dayanamayan Tanrı yarattığı her bir şeyden sonra insanların tadı kaçsın diye başka bir şey daha yaratıyor. Misal; halattan sonra idamı yarattı, arabadan sonra trafik kazasını vs. diye uzuyor. Kitap bence eğlenceli bir kitap. Gülümsetiyor, okunabilir bence.
Zannım bu ki sen de sarhoş oldun Tanrım.1000Kitap
En zor anlarımızda sığındığımız "umut" denilen yalanın, realitenin ilk ışıklarında yüzümüze tokat atmasının hemen ardından okunması gereken bir kitap. En umutsuz ve karanlık durumlara ağlamak yerine gülmeyi seçmenin kitabı, yazar kara mizahı son derecede başarılı kullanmış.
Sosyal kabullere, tabulara, etiklere kıçı ile gülen bir Tanrı görüyoruz kitapta; oldukça muzip, geveze bir Tanrı. Her iyi şeyin arkasından mutlaka kötü şeyler gelmesi, başa gelen felaketlerin insanoğlunda uyandırdığı "Madem Tanrı iyi, neden kötülüğü yarattı", sorusu ile başbaşa kalması, kitabı okurken daha çok beyninizi kurcalıyor. İyi ve kötü Tanrı'dan gelen bir şey mi, eğer öyleyse iyilik ve kötülük kavramı her çağda neden farklı hallerde karşımıza çıkıyor. Tanrının çağdaş olduğu tek konu bu mu acaba? Bana göre iyilik ve kötülük insanın zamanın şartlarına göre kılıfa sokabileceği unsurlar. bugün iyi olarak addedilen bir durum başka bir çağda suç sayılabilir. İnsan beyni sonuçta, değişime ayak uydurmak için oyunlar oynayabilir ve bunu bizim normalimiz haline getirebilir.
Aziz Pierre ile Tanrı arasında geçen sohbetler: Tanrı'nın varlığını sorgulamaya başlayanların aklına gelebilecek senaryolardan oluşuyor. Ben de mutlu olduğum ve her şeyin iyi geçtiği anlarda gökyüzüne bakarak "Ulu Tanrım herhalde bugün benimle uğraşmayı unuttun?" diyerek latife ediyorum. Bu durumdan rahatsız oluyor gerek ki çok geçmeden bir tatsızlıkla karşılaşıyorum. :D
Zor anlarımızda sığınabileceğimiz ilahi bir güç olduğu düşüncesi insana çok sempatik geliyor. Lakin var olduğunu düşündüğümüz o ilahi güç başımıza gelecek musibetlere, haberi olduğu halde, engel olamıyorsa, onu ilahi yapan şey ne ki? Tanrı beni yaratıp başıma gelecekleri izleyerek ne amaçlamış olabilir. Yoksa Tanrı beni yarattığını unuttu mu?..
Her neyse fazla
“Yaşam tarafından öldürülebilirsiniz!”Edebiyat
Ve bir gün Tanrı sıkıldı..Her şey böyle başladı. 
Ve... Sonraki Hayattan Kırk Öykü’yü yeniden okumuş gibi oldum. Tek farkı, bu kitabın sonraki hayattan değil, önceki hayattan, evrenin yaratılışından bahsediyor oluşu. 
David Eagleman ’ın sıkılıp oturma odasında volta atan Tanrısıyla, Jean-Louis Fournier ’in sıkılıp Pazartesi’yi yaratan Tanrısı aynı kişi.
Öteki tarafta başımıza ne geleceğini bir kenara bıraktık. Tanrı’ya rezidansın üst katında bir ev kiraladık. Ağzında Havana purosu, elinde viski kadehi. Röpteşambırı da benden. İçip üstü açık Lamborghini’le son ses müzik dinliyor bizimki sokaklarda. Sıkılıp ev işlerini ve baş edemediğimiz en büyük güçlüklerden biri olan gündelik hayatı yaratıyor. Bulanık renkleri, lekeleri, laf salatasını, kötü hava koşullarını, aptallığı, kılçıkları.. Kırışıklıklarımızı, beyaz saçlarımızı, kat kat gerdanlarımızı görelim diye aynaları..”Yaratamadı” diyemesinler diye barutu..Tanrı’mız haset, Tanrı’mız şımarık burjuva çocuklarından beter.
İnanalım, inanmayalım, Tanrım sen yardım et dediğimizde nasıl rahatlıyorsak, “her şey senin yüzünden” dediğimizde de o kadar rahatlıyoruz. Keyifle okunur. Ve en son sayfada kahkaha atılır:
“Tanrı dişlerden sonra Diş ağrılarını yarattı.
Tanrı ayaklardan sonra Ayak dikenini yarattı.
Tanrı beyinden sonra Migreni yarattı.
Tanrı çayır kuşundan sonra Avcıları yarattı.
….
Tanrı Mozart’tan sonra Jean-Michel Jarre’ı yarattı.” :))
Ve... Sonraki Hayattan Kırk Öykü’yü yeniden okumuş gibi oldum. Tek farkı, bu kitabın sonraki hayattan değil, önceki hayattan, evrenin yaratılışından bahsediyor oluşu. David Eagleman ’ın sıkılıp oturma odasında volta atan Tanrısıyla, Jean-Louis Fournier ’in sıkılıp Pazartesi’yi yaratan Tanrısı aynı kişi.
Öteki tarafta başımıza ne geleceğini bir kenara bıraktık. Tanrı’ya rezidansın üst katında bir ev kiraladık. Ağzında Havana purosu, elinde viski kadehi. Röpteşambırı da benden. İçip üstü açık Lamborghini’le son ses müzik dinliyor bizimki sokaklarda. Sıkılıp ev işlerini ve baş edemediğimiz en büyük güçlüklerden biri olan gündelik hayatı yaratıyor. Bulanık renkleri, lekeleri, laf salatasını, kötü hava koşullarını, aptallığı, kılçıkları.. Kırışıklıklarımızı, beyaz saçlarımızı, kat kat gerdanlarımızı görelim diye aynaları..”Yaratamadı” diyemesinler diye barutu..Tanrı’mız haset, Tanrı’mız şımarık burjuva çocuklarından beter.
İnanalım, inanmayalım, Tanrım sen yardım et dediğimizde nasıl rahatlıyorsak, “her şey senin yüzünden” dediğimizde de o kadar rahatlıyoruz. Keyifle okunur. Ve en son sayfada kahkaha atılır:
“Tanrı dişlerden sonra Diş ağrılarını yarattı.
Tanrı ayaklardan sonra Ayak dikenini yarattı.
Tanrı beyinden sonra Migreni yarattı.
Tanrı çayır kuşundan sonra Avcıları yarattı.
….
Tanrı Mozart’tan sonra Jean-Michel Jarre’ı yarattı.” :))
10/10
Beğendi
·2023 10. kitabı
Bugünn gerçekten çok farklı bir kitabın incelemesini yazıyorum…
ya şimdi ben yeterince ayrıntılı bir inceleme veremeyeceğim size ama genel olarak kitaptan ve anladıklarımdan bahsedeyim
kitabı tavsiye ediyorum açıkçası, gerçekten çok akıcı bir kitap, aynı zamanda da gerçekten bir kaç saatte okunabilecek türden.
ben pdf okudum kitabı, isterseniz aladabilirsiniz bence fiyatı neyse değecek.
genel olarak benim anladığım(tamamen yanlış da olabilir çok şey yapmayın puhahahqhqjqhqjehwj) hani biz hep diyoruz ya Tanrı merhametli Tanrı bizi seviyor falan…
bu kitap onun tam tersini anlatıyor.
örnek vereyim
insanlar çilek yemeyi sevdikçe, çilek alerjisini yaratmış çünkü insanları mutlu görmeye tahammülü yok Tanrının
ev işlerini yaratmış ki ebeveynler yorulsun, yaşlanmayı yaratmış, bir de üstüne aynayı yaratmış ki insanlar kendilerini yaşlı gördükçe psikolojileri bozulsun…
ölümü yaratmış ki insanlar azalsın
insanları o kadar çok yaratmış ki cinayetler başlasın falan filan…
yani kısacası, yarattığı her şeyi insanların mutluluğunu bozmak için yaratmış. trafik kazaları, ambulans sesleri, ölüm, ölüm ve ölüm…
Tanrının eğlenme şekli böyle, ne yapalım
ha bir de Aziz Pierre ile Tanrının diyalogları çok güzeldi yaa, sesli güldüğüm yerler bile oluyordu.
herkese tavsiye ederim söylediğim gibi çok da ayrıntıya inmedim ama olsun
keyifli okumalar hepinizeeee
"ADALETSİZLİĞİ YARATACAĞIM" DEDİ TANRI çok hain bir ifadeyle. “İnsanlar arası eşitsizliği yaratacağım.”
“Daha önce yapıldı” diye cevap verdi Aziz Pierre.
Nereye Gidiyoruz Baba? kitabıyla tanıyıp 
Dul kitabıyla beni kendine hayran bırakan yazarın okuduğum bu üçüncü kitabına yine aynı heyecanla başladım okuduğum ilk iki kitabın yerini tutmasa da yazarın dilinin akıcılığı, okurken birçok duyguyu aynı anda hissettirmesi ve verdiği mesajlarla yine sevdiğim bir kitap oldu. Bu kitabı sevip sevmemek hangi açıdan baktığımıza/bakmak istediğimize bağlı
her yaşanılanın ve yaşatılanın bir sebebi olduğunu açıkça gösteriyor kitap. İnsan kendi kaderini belirliyor aslında. verilen her ödülde de insanın abartıya kaçıp kendi sonunu aslında kendinin getirdiğini anlatıyor:
"binlercesi mutluluk peşinde koşacağından mutluluk kalmayacak"
"YERYÜZÜNDEKİ CENNETTE HER GÜN PAZARDI. İnsanların mutlu olmasını isteyen Tanrı pazardan başka bir gün yaratmamıştı. Ama insanlarla ilişkileri sevimsizleşmeye başladığında bir başka gün yaratma fikrine kapıldı."
insanın bir şeyleri sorgulamadığında başına geleceklerin sonunun olmayacağını vurguluyor:
"tanrı korkusu da olacak mı?" diye sordu Aziz Pierre. "Tabii ki hayır. Benden korkmamalılar. Aksi halde savunmaya geçerler ve istediklerimi yapamam. Bırakalım mutlak iyi olduğuma inansınlar"
#184931620
#184933913
Nereye Gidiyoruz Baba? kitabıyla tanıyıp Dul kitabıyla beni kendine hayran bırakan yazarın okuduğum bu üçüncü kitabına yine aynı heyecanla başladım okuduğum ilk iki kitabın yerini tutmasa da yazarın dilinin akıcılığı, okurken birçok duyguyu aynı anda hissettirmesi ve verdiği mesajlarla yine sevdiğim bir kitap oldu. Bu kitabı sevip sevmemek hangi açıdan baktığımıza/bakmak istediğimize bağlı
her yaşanılanın ve yaşatılanın bir sebebi olduğunu açıkça gösteriyor kitap. İnsan kendi kaderini belirliyor aslında. verilen her ödülde de insanın abartıya kaçıp kendi sonunu aslında kendinin getirdiğini anlatıyor:
"binlercesi mutluluk peşinde koşacağından mutluluk kalmayacak"
"YERYÜZÜNDEKİ CENNETTE HER GÜN PAZARDI. İnsanların mutlu olmasını isteyen Tanrı pazardan başka bir gün yaratmamıştı. Ama insanlarla ilişkileri sevimsizleşmeye başladığında bir başka gün yaratma fikrine kapıldı."
insanın bir şeyleri sorgulamadığında başına geleceklerin sonunun olmayacağını vurguluyor:
"tanrı korkusu da olacak mı?" diye sordu Aziz Pierre. "Tabii ki hayır. Benden korkmamalılar. Aksi halde savunmaya geçerler ve istediklerimi yapamam. Bırakalım mutlak iyi olduğuma inansınlar"
#184931620
#184933913
8/10
2025 92. kitabı
“Muzip Tanrı”, Jean-Louis Fournier’in din, Tanrı ve inanç üzerine yazdığı, kara mizah ve alaycı bir üslupla kaleme aldığı bir kitap.
Kitap, Tanrı’nın varlığı ya da gücü üzerine doğrudan tartışmak yerine, insanların Tanrı’yı, dini ve inancı nasıl algıladığını, bunlarla nasıl ilişki kurduğunu sorguluyor. Fournier, dini ritüelleri, inançları ve Tanrı kavramını gündelik yaşamın absürtlükleriyle harmanlayarak ele alıyor.
Yazar, okuyucuyu sadece güldürmekle kalmıyor; aynı zamanda inançların arkasındaki mantığı, bazen de mantıksızlıkları, ironik bir dille ortaya koyuyor. Bu sayede, inançlar ve Tanrı hakkındaki alışılmış bakış açılarını yıkarak farklı ve sorgulayıcı bir perspektif sunuyor.
Yazarın kalemini çok sevdiğim için, diğer kitaplarını da okumaya devam edeceğim.
Fournier’in dünyasına adım attıkça, her satırında farklı bir bakış açısı, farklı bir mizah anlayışıyla karşılaşıyorum.
Kara mizah sevenler ve sorgulamaktan çekinmeyenler için kesinlikle öneririm.
9/10
2021 268. kitabı
Jean Louis Fournier, ne yazsa okurum dediğim ve kendime saklamak istediğim yazarlardan biri. Okuduğum her kitabında aynı hüzenle karışık neşe var. Okurken hem çok eğlendim hem de doğruluk payını düşündükçe keyfim kaçtı. Kitabın baskısı yok, bulabilirseniz mutlaka alıp okuyun.
Kitap Tanrı ile Aziz Pierre arasında geçen diyaloglardan oluşuyor. Tanrının muzip fikirlerini okudukça çok şey fark edeceksiniz.
Sevdiğim bir alıntı ile sonlandırıyorum:
“Oğlunuz aradı. Tekrar arayacak.” diye haber verdi Aziz Pierre.
“Ne istiyormuş?”
“Paraya ihtiyacı varmış.”
“Ne yapacakmış?”
“Dünyadaki bütün günahları satın alacakmış…”
(Syf 57)
Muzip TanrıJean-Louis Fournier ’nin yazdığı, ince mizah ve kara komediyle dolu bir kitap.
Tanrı’nın, dünyayı yarattıktan sonra emekliye ayrılıp Aziz Pierre ile birlikte lüks bir gökdelende yaşadığını hayal eden yazar, Tanrı’yı sıkılmış ve insanların mutluluğundan rahatsız olmuş bir figür olarak tasvir ediyor.
Bu rahatsızlıkla Tanrı, insanları mutsuz etmek için “muzip” fikirler üretir: trafik kazaları, doğal afetler, sinekler gibi günlük hayatın zorluklarını yaratır. Kitap, Tanrı ile Aziz Pierre arasındaki kısa diyaloglardan oluşuyor.
143 sayfalık bu eser, akıcı diliyle iki saatte okunabilecek kadar kısa
Kitap, dinî bir eleştiri ya da derin bir felsefe sunmaktan ziyade, düşündürücü bir taşlama olarak dikkat çekmekte.Öykü
Jean-Louis Fournier ’nin yazdığı, ince mizah ve kara komediyle dolu bir kitap.
Tanrı’nın, dünyayı yarattıktan sonra emekliye ayrılıp Aziz Pierre ile birlikte lüks bir gökdelende yaşadığını hayal eden yazar, Tanrı’yı sıkılmış ve insanların mutluluğundan rahatsız olmuş bir figür olarak tasvir ediyor.
Bu rahatsızlıkla Tanrı, insanları mutsuz etmek için “muzip” fikirler üretir: trafik kazaları, doğal afetler, sinekler gibi günlük hayatın zorluklarını yaratır. Kitap, Tanrı ile Aziz Pierre arasındaki kısa diyaloglardan oluşuyor.
143 sayfalık bu eser, akıcı diliyle iki saatte okunabilecek kadar kısa
Kitap, dinî bir eleştiri ya da derin bir felsefe sunmaktan ziyade, düşündürücü bir taşlama olarak dikkat çekmekte.Yazar Hakkında
Jean-Louis FournierYazar · 9 kitap
Jean-Louis Fournier 1938 yılında Arras’ta doğdu. Yazarlığının yanı sıra televizyon programları da hazırladı. Fransız yazar ve komedyen; doktor olan babası Paul Leander Emile Fournier'nin 2009 yılında vefat edişinin ardından yazdığı "Asla Öldürmedi Kimseyi Benim Babam" isimli otobiyografik kitabıyla 2008 Prix Femina ödülü kazanmıştır.
Daha sonrasında 2013 yılı içerisinde yine aynı şekilde ölen eşine yazdığı mektupları kitap haline getirmiştir. Kitabın ismi ise Dul'dur.
