Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır; ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.
Her ne olursa olsun, birkaç kez tekrar edilince anlamsızlaşır. İlkin gelişiyormuş gibi görünür; biraz zaman geçtikten sonra da ya değişir ya da rengi solmuş gibi gelir. En sonunda anlamı yok olur gider.
Basit bir fikir ama aynı zamanda aptalca bir fikir. Mesele şu ki aptalca fikirler, işe yaradıkları dahice fikirlere dönüşürler. Bakalım benimkisi hangi tarafa denk gelecek.