Pınar
@Kitapokuyanfenci
143 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
"Dostoyevski'nin babası tam bir ahlak zorbasıdır. Dostoyevski kardeşleri ile akşam okuldan eve döndüklerinde babalarının o gün işledikleri kusurları ve günahları söylemedikleri takdirde bir süre bir dilim kuru ekmekle karanlık bir yerde hapsedildiklerini, nihayet sonraları gerçekte yapmadıkları uyduruk hataları itiraf etmeye başlayarak hafif bir ceza ile kurtulduklarını, kardeşi anılarında anlatmıştır. Yazar Karamazov Kardeşler'de bir kahramanı: "...içimizden hangimiz babasının ölümünü arzu etmemiş değildir..." şeklinde konuşturur. Romanda saralı bir kardeş manevi bir kriz içinde ahlak prensipleri dinsel fanatizme bulaşmış, etrafa çok kötülük yapmış olan bir babayı öldürmektedir." Eğitim Bilimleri, Gelişim Psikolojisi kitabı, Pegem Akademi, Kasım 2019, Ankara, sf: 222
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Feministler yelkenli, gemi vb. şeylere "kız" denmesini eleştirse de, bu kitapta yelkenlinin adının "korkusuz kız" olması hoş geldi bana. O muazzam korkunç koşullarla baş edecek bir yelkenlinin dişil güç ile eşleştirilmiş olması benim hoşuma gitti. Yeni alınan bir arabaya "kız" ifadesinin kullanılmasını hoş bulmuyor olmama rağmen, bu kitapta yelkenlinin adı beni söylediğim gerekçeden ötürü rahatsız etmedi. Jules Verne yine fen bilgisini ve hâyâl gücünü konuşturmuş. Anlatım Jules Verne'nin diğer eserlerinde olduğu gibi yine harika. Kitapta veganları üzecek şeyler var. İnsanların yaşamak için hayvanlara nasıl mecbur olduğunu pek çok kez kitap yüzümüze vuruyor. Tarihin tüm dönemlerinde hayvanları kullanmaya insanoğlu muhtaç olmuş. Aslında bu günümüzde de böyle. Kitapta anlatılan aşırı zor koşullarda insanların fok derisine, sibirya kurtlarına, kuşları ve balıkları avlamaya nasıl muhtaç olduklarını anlayabiliyoruz. Benim şahsi görüşüm ise zaten belli. Rabbimiz boş yere "Hayvanları emrinize verdik." diye bildirmemiş tabi ki. Anlayana.
Puan vermedi
Öfke sorununuz olsun veya olmasın, bence herkesin okuyup bir şeyler kazanabileceği bir kitap. Daha olumlu bakmanıza, daha yumuşak ve ahlaklı biri olmanıza, insanları kırmamanıza, daha yumuşak ve ahlaklı olmanıza, hayatı daha çok sevmenize, daha olumlu ve yaşam sevinci duyan biri olmanıza, problem çözme becerilerinizi arttırmanıza, bir şeyleri yapmak için motive olmanıza, kendinizi tanımanıza, insan psikolojisinin işleyişini anlamanıza yardımcı olabilecek bir kitap bence. Tatlı dilli, güleryüzlü, daha sakin, daha mantıklı ve tutarlı davranmanız için motive niteliğinde olabilir. Kitabı okurken insan sanki rahatlıyor, bir arkadaşla hoş sohbet yapıyor gibi hissediyor. Kimsenin kimseye tahammülünün kalmadığı, yıkıcı ilişkilerin arttığı hayatta; hayatın içine dokunan, önemli bir kitap olmuş. Öfke probleminiz olmasa bile, kendinizi başka konularda da geliştirmeniz açısından tavsiye ederim.
Soneleri okumadan önce kitabın önsözü okunmalı. 154 soneden oluşan bu kitabın ilk 17 sonesinde "genlerin israf olmasın, çocuk yap, genlerini aktar, çocuk yaparsan yaşlansan bile güzelliğin sürer, soyun sürsün böylece bir nevi ölsen bile yaşarsın, çocukla sonsuzlaşırsın" mesajı vermiş şekspir. Tabi bunu çaresizlikle mi söyledi, ciddi miydi, sanatını ortaya koyma amaçlı mı bu mesajı kullandı bilemiyoruz. Çocuk yapın, çocuk yapın diyen siyasetçiler bunu yaymak için william shakespeare'i parayla tutsa yeridir :) Çocuk yapmaya üst düzey anlam yükleyenlere hitaben şunu eklemek istiyorum: siz yaşlanırsınız, çocuk sizden ayrı bir bireydir, hem fiziksel olarak sizden farklı olabilir, hem dünya görüşü farklı olabilir, hayırsız-kötü biri olabilir. Çocuğa bel bağlamamak gerek. Şair zamanın insanı yaşlandırması gerçeğini pek çok sonesinde dile getirmiş. Ölümle baş etmek için çocuk yapmak gibi çözümler arayanlar hatırlasın ki dünya bir gün içindekilerle birlikte tamamen yok olacak. İnsanı insanın çocuğu filan da kurtarmaz, eninde sonunda bir gün malının kurtaramayacağı gibi. Zamanın insanı zarara uğratmasına karşı ne yapabileceğimizin cevabı kısa ve öz Asr Suresinde verilmiş. İnsanı yaşatsa yaşatsa iyi amelleri yaşatır bitti.
2019 basımı okudum ben, 20.sayfa XX.sonede görebileceğimiz gibi şekspir eşcinsel veya biseksüel olabilir. Belki de öyle değil ama öyleymiş gibi şiir yazmış da olabilir. Bu konuda tartışmalara önsözde yer verilmiş. Bizi ilgilendirir mi bu özeli, sanmam ama onu tanımak için bu durum bazılarının ilgisini çekebilir.
Bazı yerlerde toplumunun aşağı konumunda iş yaptığını söylüyor. Hayat böyle garip. O dönemin daha büyük ismi görülen kontlar, düşesler hatırlanmıyor.
Benim olmak istediğim veya onayladığım bir hayat tarzı değil. Belki de sırf şekspir olduğundan
Jules Verne bu kitabında önemli bir felsefi soru ile yüzleştiriyor bizi. Bilim ve Teknoloji, gerçekte Tanrı'dan bağımsız düşünülemez. İnsan ürünü şeyler de Tanrı'dan bağımsız düşünülemez. Bir gemi inşa edeceksiniz diyelim. O gemiyi oluşturan materyalleri, o geminin yüzmesini, bir arada kalmasını vb. pek çok şeyi sağlayan fizik kanunlarını, hayâl gücünüzü, beyninizi, ellerinizi, denizi, toprağı, taşınan balıksa balığı (kullanım amacını) size veren Tanrı (Allah). Yani Tanrı'nın verdikleri ile, size ve evrene koyduğu potansiyellerle, hâliyle büyük yardımı ve takdiri ile oluyor bunlar. Bilim insanlarının, sanatçıların hayatını araştırırsanız pek çok keşfin, icadın, sanat eserinin rüyalar sonucu gerçeğe dönüştüğünü görürsünüz. Bu da çok ibretlik. Tüm bu gerçekler insanoğluna, Kur'an'da "Sizi de yaptıklarınızı da Allah yarattı." diye belirtilmiş. (Saffat Suresi 96.ayet)
Bir bilim insanı kibirlenebilir, bir bilim insanı kötü kalpli birine kibirle dönüşebilir, hatta sırf bencilliğinden kendi evladını bile gözden çıkarabilir, cehennemlik olabilir. Hayat sırf bilimden ibaret değildir. Bilim bizi kibirlendirip köleleştirmemelidir, gibi pek çok mesaj var kitapta.
Kısacası Bilim ve Teknoloji, Tanrı ile yarıştırılamaz. İnsan eliyle yapılan hiçbir ürün-buluş Tanrı ile yarıştırılamaz. Tüm bunlar için yine ancak Tanrı'ya dua edilebilir ve şükredilebilir. Bir koyunu kopyalamakla, interneti bulmakla, dna zincirini keşfetmekle kimse Tanrı ile eş olmaz. İnsan acizdir, Tanrı gibi olamaz.
26 yaşındayken yazar hem bunları çözüyor, görüyor, hem de müthiş bir kurgu ile bize bu mesajları veren bir eser bırakıyor.
