Okuduğum kitaplar sayesinde gittiğim nice ülkeler ve kahramanlar var. Kimisiyle acı, kimisiyle tatlı bir sonla vedalaştık ama hiç ayrılmadık.Şimdi her biri,kitaplığımda duran yüzlerce sayfalık kalıcı misafirim. İnstgrm:Kitaprella
“Senin görüp duyduğun şeyler, insanların zamanı değildi Momo” dedi Hora usta. “ Bu yalnız senin kendi zamanındı. Her insanın içinde senin az önce gördüğün yer gibi bir yer vardır. Ama ancak oraya benim gördüklerim erişebilir. Ve bildiğimiz gözle orası görülmez.”
“ Fakat ben neredeydim?”
“Kendi yüreğinde” diyerek, eliyle onun kıvırcık saçlarını okşadı Hora usta.
Daha ilk mektupta, “Kelimelere âşık olduğunuzu görüyorum Bay Andrews. Onlarla dans etmeyi seviyorsunuz. Oysa kelimeler yalnızca not düşmeye yarar. Melodiyi oluşturan, fikirlerdir. Yaşamımızın çatısını da fikirler oluşturur,” diye yazmıştı.
İlk başlarda yadırgadığımız nasıl olur yahu! veya yok canım daha neler! dediğimiz herşey artık ne kadar sıradan geliyor değil mi? Üzülmekle uyuşmuşluk arası çift şeritli bir yolun ortasında kalmışız.