Mürvet
@Kitapseverpdr
Hoşça bak zâtına
Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.
Aslında körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı...
Ne mutluluk sonsuza dek sürer ne de mutsuzluk...
Tanrım, gözlerimizin görmemesi ne büyük bir eksiklik, görmek, görmek, belli belirsiz birer gölge halinde bile olsa görebilmek, bir aynanın önünde durmak ve koyu, zor görülen bir lekeye bakıp, bu benim yüzüm diyebilmek...