Nihayet bu büyük bir imparatorluk... Bir milletler mozaiği... Bir kültür... Şunu da ifade etmek gerekir ki, bugün Türk insanı malesef bunu anlamaktan aciz.
Ne Mohaç, ne Mercidabık, ne yeni ne sabık
Zaferlerimiz dayanmadı. Yalnız kromda ve güreşte birinciydik artık.
Eski kahramanlıklarımızdan başka
İleri sürecek neyimiz kalmıştı dokuz yüz kırk dokuzda.
Ben, sadece namuslu olmakla öğünen kişiyi adamdan saymıyorum; toplumu iyiye, güzele götürmek için kendi gibi namuslu insanlarla birlikte çaba harcamamişsa, çevresindeki uygunsuz gidişe başkaldırmamışsa, o kişi namussuzdur benim için. Benim de değerlerimin içine bu çeşit nitelikler karışmışsa atmalıyım onları; onlarla oğünmemeliyim.
Günler hep böyle geçecek, güneş hiç batmayacak, neşe de keder de hep aynı kalacak sanırız. İnsanoğlu aldanıştadır. Güneş batar yağmur kesilir, kuşlar yuvalarına çekilir. Hiç ummadığın anda bir dalga gelip kayığı devirir.