Kollaribagliodesa
@Kollaribagliodesa
“O zamanlar lodos biraz kuvvetli esse bizim oralarda birileri ölürdü. Bizim oralarda birileri ölmek için ya bahane arıyordu ya da ölüm bizim oralardan birilerini olur olmaz sebeplerle almak için kuytuda bir yerlerde dolanıp duruyordu.”
“Çok ağlıyor, çünkü çok istiyor. İsteyenler ağlarlar. Gönlünden geçirenler, hayalini kuranlar, uykusu kaçanlar, aşkından yananlar, derdinden kıvrananlar, yarasından nefesi kesilenler ağlar. Bunca hale düşüp de güç yetiremeyenler ağlarlar. Gülseren teyze de yoksul kadınların en iyi bildiğini yapıp gözleri kanlanıncaya kadar ağlıyor.”
“Küçük fakat kalabalık bir mahallede yaşıyorduk. Altmış metrekarelik bir dairede bizim üç aile kaldığımızı düşünürsek mahallenin ne derece kalabalık olduğu anlaşılabilir. İşte o kalabalığın bütün sıradanlığını aşan bir adamdan söz ediyoruz nihayetinde.
Yoksul ve hüzünlü Türklerin, Kürtlerin, Lazların arasına Patrick Swayze gibi giriyordu Rauf. Patrick Swayze'nin esmer halini düşünün, Rauf yaklaşık olarak öyle. En azından hava olarak öyle. Bazı farklar yok değildi; Rauf Siirtli, konfeksiyon atölyesinde çalışıyor ve orta ikiden terk bir adam.
Belki de en önemlisi bu! Orta bir, orta son ya da ilkokul terk olsa Rauf'un başka bir kaderi olabilirdi. O bunun hiçbir zaman farkında olmasa da kaderinin çizgisi burada koyulaşıyordu, orta ikiden terk olmak.”