Kübra
@Kubrag1
Diğer insanlar içimdedir. Onlardan uzak olsam da, onlarla yaşamak zorundayım. Bütünüyle yalnız olsam da, kalabalıklar etrafımı sarar. Kendimden kaçamadıkça, kaçabilecek hiçbir yerim yoktur.
Proti fora tha kano kati sosto ✼
"Hayatım boşuna kımıldaşıyordu. Geçip gidemiyordum. Bir engel vardı.
Bu anlaşılmaz engeli aşamıyorum, dedim. Ötekiler geçtiler. Ama hepimiz, elma ağaçlarına mahkum edilmişiz, yanından geçip gidemediğimiz acımasız ağaca..."
Reklam
"Kaybettiğim şey benim için o kadar büyüktü ki ilk önceleri bunu bir türlü anlayamadım. Ne de hayatımdaki neticesini ölçebildim. Sade içimde simsiyah çok ağır bir şeyle dolaştım durdum. Sonra bu haraplığa daha başka bir duygu, bir çeşit kurtuluş duygusu karıştı. Bir baskıdan kurtulmuştum."
"Arzu ilerledikçe, gerçek sahiplenme de giderek uzaklaşır. Dolayısıyla, mutluluğa ya da en azından ıstırap çekmeme haline ulaşılabilse dahi, peşine düşülmesi gereken şey arzunun tatmini değil, giderek azaltılıp nihayet yok edilmesidir."
"Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı."
Puan vermedi·222 syf.·
4 günde okudu
·2020 4. kitabı
Reklam