Normalde bağıran bir insan değilseniz ve kendinizi çocuğunuza bağırırken buluyorsanız bu, çocuğunuz kötü bir çocuk olduğu için değil, ne çocuk ne de bir başkası siz bunu yaptığınızda sizi gerçekten eleştirmeyeceği içindir.
Bir insan, çocuklara nasıl davranıyorsa o'dur; ama bir insan en çok, kendi çocuğuna davranırken kimse o'dur. Şöyle düşünelim. Bir insanın gerçek kalitesini, normalde değil, öfkelendiğinde, kendisini çaresiz hissettiğinde
nasıl davrandığı, öfkelendiği kimselere nasıl, ne şekilde tepki verdiği gösterir, değil mi?
"Boşanmalar artıyor", deniyor; evet, eğer evlilik iyi gitmiyorsa boşanılması gerekir. "Efendim ne yapacak o kadın, güvencesi yok!" deniyor. Eh, evlilikte de güvencesi yok...
Bazı evliliklerin kadına manevi olarak hiçbir katkısı yok. Fakat eski zamanlardaymis gibi kadın katlanmayi seçiyor. Belki haklı nedenleri vardır bilmiyorum. Ama birşey denemesi cesur olması gerektiğini düşünüyorum.