Semih Sevinç
@Lausian
Altını çizdiğim sözlere kolayca ulaşmak için...
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
KusmalarımEdebiyat
Ne parmaklarım kıpırdıyor ne de bir hayalim var bunu yapmaya. Sadece bir zorunluluğu haykıran iç ses… Başka saldıracak bir liman arar gibi zora koşuyor beni. Yıkımın ölümü getirebileceği arzusuyla işliyor bu günahı da ölümün bizzat kendisini çağırmaya karşı getirdiği cehaletin korkusu sebebiyle. Bazen gözlerimi gökyüzüne kaldırırken yakalıyorum kendimi o sık sık bahsi geçen gök taşının neden bu kadar geciktiğini merak eder şekilde ama ne o geliyor ne de ben ilerliyorum bu spiral yolun üzerinde. Dönüp dönüp kendime varıyorum. Buna ulaşmak denir mi?
Hayır, mutlu olmalıyız ya da mutlu bir şeyler yazmalıyız en azından. Budur zaten maske denilen de diye bir ses duyuyorum. Yine aynı iç ses, farkında olmayan kendisinin de sadece biraz daha farklı yontulmuş bir başkası olduğunun. Ne yalnızlıktan haberi var ne de yoldan, ne ışık görmüş ne de emin karanlığa gözlerini açtığından. Yine de karanlığın içinde aynaya bakan bulmuş sayılır mı kendisini? Buna ulaşmak denir mi?
Kitaba Alternatif İsim Önerisi: Ölümsüz Kardeşin Gözleriİnceleme
Stefan Zweig'ı çok da sevmeyen biri olarak bu kitabını okuduktan sonra diğer kitaplarını da tekrar gözden geçirmeye karar verdim. Kaldı ki epey önyargılı biri olan beni çoktan vazgeçtiği bir şeye böyle kolayca dönerken görmek de epey şaşırtıcı yine Ben'in açısından.
Kitap 3 adet dini öğelerin bolca bulunduğu, tasavvuf vari hikaye barındırıyor. Oldukça kısa olan bu hikayeler vermek istediği mesajı hızlıca verirken Tanrı'ya karşı içinizde var olan öfkeyi ve çocukların bu öfkeyi kustuktan hemen sonrasında hissettiği şefkat duyma isteğini uyandırabiliyor.
Özellikle üçüncü hikaye olan Ölümsüz Kardeşin Gözleri hikayesi eylem ve eylemsizliğin kaotik ve çelişkili yapısını metafor ve hikayeye yedirerek oldukça basit bir şekilde aktarıyor. Burada tek sorun: Okurken kitabın sonunu hızlıca tahmin ederek başkaraktere babaanne edasıyla "Yanlış yapıyorsun!" diyebiliyor olmak bence. Bu etki sebebiyle de baş karakter Virata'nın adaleti, bilgeliği vb. kitapta anlatıldığından ve uyandırdığı etkiden biraz daha yavan geliyor. Ancak her şeyin özgür olması gerektiğinin, bırakınız herkes istediğini, her şeyi yapsın düşüncesinin uçuruma doğru yükselişte olduğu bu dönemler için eylemsizliğin de aynı ölçüde nasıl kaosa sürükleyebileceğine dair önemli bir öngörü sunuyor.
Kısacası kitap; "Düşünüp tutasınız diye size öğüt veriyor."
"O zaman her hizmet aynıdır ve hiçbir hizmet Tanrı'nın huzurunda ve insanların önünde diğerlerinden daha büyük ya da daha küçük değildir."
Hiçbir şey yapmayan da onu yeryüzünde suçlu, günahkar yapan bir eylemde bulunabiliyormuş, yalnız yaşadığını sanan kişi de aslında tüm kardeşlerinin içinde yaşarmış.
Reklam