Ceylan

Ceylan
@Lfcyln
— Komünistler kızlarımızın namusunu kirlettiler! Onlara okuma yazma öğrettiler!
Sayfa 145 - Namus kirletme·Kitabı okudu
Deneme
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Tanrım, işlerim ne kadar da ters gidiyordu! Sefaletim beni canımdan öyle bezdirmişti ki, artık bu hayatı mücadeleye değer görmüyordum. Bahtsızlık baskın çıkmış, fena yüklenmişti. Öylesine bitmiştim ki, şimdi eski halimin bir gölgesiydim ancak. Omuzlarım bir yana çarpılmıştı; yürürken göğsümü elden geldiği kadar kollamak için, öne doğru eğilmeyi adet edinmiştim. Birkaç gün önce vücudumu gözden geçirmiştim. Bir sabah vakti odamda yapmıştım bu işi;şaşırıp kalmış, vücudumun haline ağlamıştım. Haftalar var ki sütunda aynı gömleği taşıyordum, terden kaskatı kesilmisti, gömlek göbeğimi tahriş etmişti, yaradan hafifçe kanlı bir su sızıyordu, acımıyordu, ama karnımın üstünde böyle bir yaranı olması yürekler acısıydı. Bu yaraya hiçbir şey yapamıyordum, kendiliğinden iyileşeceğe de benzemiyordu; yıkıyor, dikkatle kuruluyor, üzerine yine aynı gömleği giyiyordum. Değiştiremezdim ki...
Acı duymuyordum, açlığım acımı uyuşturmuştu. Bunun yerine kendimi pek hoş şekilde, çevremdeki her şeyle temassız, boş hissediyor, kimse tarafından görülmeyişime memnun oluyordum. Ayaklarını kanepeye uzattım, arkama yaslandım; inzivamın olanca tadını en iyi böyle çıkarıyordum. Gönlümde tek bulut yoktu, tek rahatsızlık duygusu, düşüncelerimin eriştiği ölçüde, gerçekleşmemiş tek arzu veya heves yoktu. Gözlerim açık yatıyor, benliğimden sıyrılmış bir halde, kendimden uzaklarda olmanın sefasını sürüyordum.
Hem çaresizliğin, anlayamamanın, çözümleyememenin, el yordamıyla yaşamanın, korkuyu bastırmak için cinayetlere bile kayıtsız kalmanın, hayata duyulan güzelim gençlik inancının çöküşünün doğurduğu bungunluğun, bir ömür süreceğine inandığınız büyük suskunun öyküsü mü olurmuş?
Sayfa 110 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Sabaha varamam ben, içimi doğraya doğraya Ölürüm de emmem sevisizliği Şu iki dizeyi dilerim bir tutsak okusun: Neler emdinizse doğadan, Yine o doğaya kusun!
Sayfa 188 - Pas·Kitabı yarım bıraktı
Alıntı