Mustafa
@MS06
70 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Ateşten uzaklaşmaya devam edersek ışık bir süre sonra bize ulaşamaz. Işınlar bir noktada geceye karışır. Ve her yer karanlık olunca hiçbir şey göremeyiz. Artık ne gölgeler, ne çizgiler vardır.
Gerçekliğin böyle bir ateş olduğunu düşün. Yanan şey Tanrı, dışarıdaki karanlık da insan ve hayvanların oluştuğu maddedir. Tanrı'nın en yakınında tüm yaradılanların ana biçimleri olan mutlak fikirler yer alır. Her şeyin ötesinde insan ruhu "ateşten bir kıvılcım"dır. Ama doğadaki her şeyde de tanrısal ışıktan bir yansıma vardır. Yaşayan her şeyde, evet bir gülde ya da bir çançiçeğinde de Tanrı parıltısı mevcuttur. Yaşayan Tanrı'nın en uzağında da toprak, su ve taş yer alır.
Varolan her şeyde tanrısal bir gizem olduğunu söylemek istiyorum.
Reklam
Puan vermedi·64 syf.·
2023 9. kitabı
Şairlere çok şey borçlu insanlık, en çok da özgürlüğümüzü hatırlattıkları, ruhumuzun tenhalığını seyrelttikleri için. Ve onların ölümüyle dünyamız daha da tenhalaşıyor her geçen gün. Yeryüzünün ıssızlığında uğulduyor geçmiş zaman rüzgârları. Kalbimizde umuda dair bir ışık titreşip durmakta...
