...
Mutluluğun
sakin sabahlar,
temiz bir ortam,
erken yatmak,
güvenli ev
ve enerjimi asla tüketmeyen insanlardan
ibaret olduğunu daha çok anlıyorum...
.
Güvenilmez dediği kaybetmekten korkmayanlar,menfaatini umursamayanlar ... Hakli belki de ama ifadesi yanlış. Guvenemediklerimiz değil kendimize hapsedemediklerimiz demeliydi.
İnsan kırıldığı zaman içinde bir kapı daha kapatıyor. Ondan sonra dışarı çıkmaya çalışmak gün geçtikçe daha da zor oluyor.
Daha sonra her kapanan kapının ardında bir benlik bırakıyorsun. Ruhun hafifliyor da vücudun parçalar halinde geride kalıyor...